Sizdede oluyormu bu?

Yani bütün gün evdeyim dışarda takılcak arkadaşm yok boş bir insanım ve boş yaşıyorum

Ne yapacağmı bilmiyorum ki bu hayata bi kere geliyoruz ve böyle yaşamakta beni üzüyor

Düşündüm ama ihtimal vermek istemiyorum bu duruma kaptırısam çıkamam bir daha

Çok ince düşünmedende edemiyorum kendimi salayım diyorum ama ya aklıma gelen başma gelirse o şeyleri kale almazsam gerçek olursa naparm diyip derinine kadar düşnüyorm

Artık istesemde dışarda takılamam kafamda kurmalarım yüzünden arkadaşlarımada kuruldum ve patladım şu an rahat takıla bilrceğim arkadaşm yok yeni arkadaş ediniym desem oda olmaz yapamıyorum tanmadığm kişilere karşı çok soğukum ve elimde deyl açılamıyorum bi süre keçemesi lazm kim benim açılmamı bekler ki böyle böyle ailrmden başka konuşacak kimsem kalmadı

Burdada hesap açıyorum kapanıyor hep şifreleride hatrlamıyorum die mecbur yenisini açıyorum oda ayrı sıkıyor

Değişmiyorum ki unutuyorum

Unutmama diyorum ama unutuyorum

Ne alaka dalga niye keçeyim sanada iyi günler

Nasıl

Anladım

Evet bu beni çok yoruyor düşünmezsen gerçekleşecekmiş gibi

Birde bi süredir arkadaşlarım hakında kafamda kurdum kendi kendimi doldurdum bi story atdılar sanki beynimi okumuş gibi patladım onlara sen yanlış anladın falan dediler inanmadım ama ya gerçekden yanlış anladıysam o kadar ağır laflar etdim ve şimdi yanlızm ailem dışında rahat konuşucağm arkadaşm kalmadı

Bazen kendime hastalık hastası diyorum gördüğüm her şey bende var ama napa bilirm ki

Fiziken evet ama zihinen mental olarak sağlıklı hiss etmiyorum kafamda çok kuruyorum takntılıyım hiç ağlamayan ben hep ağlamak istiyorum

Fiziken hayr yazıcaktım evet yazmışım fiziken hiç bir sorunum yok Allaha şükür