Belki de yok olmak yaşamaktan daha iyidir, olamaz mı?

Burada ki demek istenilen mânâ, senin hiç bir şeye inancım yok dediğin meseleye işaret ediyor. Ve bu bataklığa düşmüş olan herkes bataklıkta boğuluyor lar, en nihayetinde bir kurtuluş ve sonsuz yokluğuna inandıkları ölümü temenni ediyorlar.
Halbuki ki şunu düşünen bir insanın üç aylık bir bebeği bulunsa ve o bebek vahşî bir katil tarafından annesinin gözleri önünde yerden yere vurularak katledilse o anne öyle hiddete gelir ki o vahşî katilin ebedî idamını ister, yani ebedî hapis ve işkence cezasını murad eder ve edecektir.
Hiç bir zaman demez ve diyemez ki benim yavrum zaten hiçlikten geldi ve hiçbir mânâsı yoktu ve zaten yokluğa gidecekti.. Şimdi sen insafla bunu hayalen düşün ve insafla cevap ver.

Bu meselede cevap bulamadığın soruların varsa ben cevap vermeye hazırım...

Evet çok müslümanları görüyoruz ki gayr-ı müslim gibi yaşıyorlar. Bunlara dinsiz müslüman denilir.
Eski zaman daki bende böyle idim, tıpkı sizin gibi düşünüyordum hatta kadere olan inancımı kaybetmiştim, ruhum nihayetsiz zulüm içinde eziyet çekip ezliyordu, rüyalarım o kadar dehşetli idi ki uyumak dahi istemiyordum, hatta öyle vahşî ve zâlim bir hal almıştım ki, kötülükten ve kötü olmaktan lezzet ve zevk alıyordum.
O dehşetli zamanlarımda birisi gelip bugün ki huzurlu ve mutlu halimden müjde ederek haber verse kat’îyyen inanmazdım.
Ben bu durumu benim gibi olan çok insanlarda yakinen şâhit oldum. Şimdi nasıl olsun da bir insan gezdiği sokakları inkâr ile yalanlasın, hangi insaf sahibi bunu mümkün kabul edebilir.
Şimdi sen gel, eğer ben dediğimi ispât edemezsem gel parmaklarını benim gözlerime sok...

Kesinlikle bunun için hazırım, üslûbu bozmadan münazara edebiliriz. Bazen geç yazabilirim, bunun için alınmayın, Zîra ben ispât tarafındayım, şimdi seni dinden çıkaran ve cevapsız kalan en zor sorularını sorabilirsin :))

Birinci soruya icmâlen ve kısaca cevap vereceğim bak dinle şöyle ki;
Ey kıymettar kardeşim, Kur’an-ı azîmü'l beyanda, yâni açıklamaları pek yüce ve benzersiz olan kur' ân, belâgat, fesâhat ve cezâlet ve fezlekeler ve selâset vardır, bunlarla beraber i'câzı vardır, yani muhalifleri tarafından bir mislinin ve bir benzerinin yazılmasında ve getirilmesinde bütün herkesi âciz bırakıyor. Buna istinaden kua'an-ı azîmüşşân bir kitab-ı mücmel'dir yâni (kısa, öz, muhtasar, sözü az, mânası çok olan. Hülâsa edilmiş. Müfesser olmayan söz.) bunun içindir ki bazı âyetlere yüzeysel ve üstünkörü bakılsa ve öyle okunsa hakikî mânâsının dışına çıkılmış olur ve ondan çıkartılan mânâ doğru kabul edilen mutlak bir yanlış olur. Buda ne yazıkki insanın itikadına tehlikeye atar...

Şimdi bu soruya karşılık deriz ki, sonsuz şefkat, merhamet, adâlet sâhibi olan Zât-ı-Hannân-ı mennan nasıl olsun da çocuk denilecek yaştaki çocukların evliliklerini nehy edip yasaklamaz, hiç mümkün müdür ki koskoca kâinat şehrinin mühendisi her şeyi bilsin ve en mükemmel biçimde bu kâinat fabrikasını hikmetle bina etsin, hem karmakarışık olan insan makinesini önem ve dikkatle yapsın onlara akıl, mantık, şuur ve bilinç gibi duygular ve hissiyatlar ve acayip cihazlar versin, fakat şu insanın bu tarz soruları sormayacağını bilmekten âciz kalsın, hem koca kâinat ağacını insana musahhar etsin ve koca kâinatı insanlar için mütemadiyen çalıştırsın, sonra o insanı istihfaf edip aşağılasın, hem toprak altında kimsesiz, çamurlu ve karanlıklı yerde bir çiçek tohumunun ve bir karıncanın sesini işitsin ve onlara bu derece kıymet versin, ama bu derece kıymetli bir insanın sesini duymasın ve onlara kıymet vermesin hiç mümkün müdür ki çütümemiş ve ölmemiş bir vicdan bunu mümkün kabul etsin?

O sonsuz şefkat ve adalet sahibi olan zât, kadınlara asla ve kat'a adaletsizlikle küçümsemiyor, bilakis onlara daha çok ehemmiyet veriyor ve onlırı himaye ile haklarını ve hukukunu koruyor. Şahitlik meselesinde ise, kadını küçümsediği için değil, kadının fıtratına uygun düşmediği için böyle olmasını istiyor, elbette yapan bilir, öyle ise bilen konuşur kaidesi ile deriz ki, nasıl ki bir telefon icad eden şirket telefonlar için kullanma kılavuzunu yanında gönderiyor, ve şunu şunu yapmayın diye bizleri ikâz ile uyarıyor, Zîra kendi yaptığı ve icad ettiği cihazı kullanıcısından çok iyi biliyor ve tanıyor şimdi sen çıkıp diyebilir misin ki, şirket kendi malını aşağılıyor. Elbette diyemezsin ve diyemeyeceksin.
Aynen böyle de, insanı yapan bilir, öyleyse bilen konuşur, yâni bu onun Hâkim-i Hakîm yani
Herşeyi hikmetle yapan ve herşeyi hükmü altında tutan bir zât hiç bir şeyi rast gele ve başıboş yaratmıyor ve başıboş bırakmıyor...

Bir tümevarım ile neticeye bakılsa, bu Allah'ın dîndir öyleyse bu kitap onundur öyle ise o söylüyor diyeceksin.
Halbuki bunlar sana aradığın cevabı veriyor.

Bütün cüz'î (küçük parçalar) olaylardan hareket ederek küllî (genel) bir hükme varma; tümevarım; endüksiyon; burada bütün ilimlerin hep birlikte aynı sonuca parmak basmaları kastediliyor.

Meselâ bir puzzle'nin dizilme amacında neticesi hep aynı çıkıyor ve değişmiyor.
Hem meselâ, 1000 X 7.884.000=7.884.000.000 neticesini veriyor, bunu bin defa tekrar etsen netice hep aynı olacaktır.

Aynen böyle de, ben sana Sultan-ı Ezelî'nin isim ve sıfatlarını sana temsil dürbünleriyle gösteriyorum. Zîra dinsizler aslında Allahı ve dinini inkâr etmiyorlar onun isim ve sıfatlarında hata ediyorlar. Nitekim hem bilmiyorlar, hem bilmediklerini dahi bilmiyorlar, hemde kendisini bilir zan ediyorlar...

Mâdem böyledir, yarın senin o sorularına izahlı cevap vereceğim. Bununla beraber bende sana çok dehşetli ve muğlak sorular soracağım bakalım kendi dâvânı ispât edebilecekmisin.

Akşam bekledim yazmayınca uyumuşum :))

İnancının ne olduğu hiç mühim değil, sadece bunu bilmek önemlidir. Bunu başta sormamakta hata ettim. Zîra bir binanın temelini atmadan lambalarını ve avizelerini koymak bütünüyle mânâsız ve abesiyetliktir.

Ben şuanda müsait olmadığımdan akşam sana yazacağım, görüşmek üzere..