Ruhunda çapkınlık var mı?

Hayır yok ama şu da bir gerçek hepimiz zihinde çokta masum değiliz

Aldatmanın üç çeşidi vardır: Zihinsel aldatma, fiziksel aldatma ve duygusal aldatma. Aldatmanın ilk adımı zihinde başlar. Zihin aldatmaya hazır olmadan ne kalp ne de beden buna hazır olmaz ve kişi istese de partnerini ne fiziksel ne de duygusal aldatabilir. Zihinsel aldatmanın yaşanmadığı nadir anlardan biri âşık olma hâlidir. Âşıkken tüm bilinç tek bir kişiye odaklanır ve kişi istese de farklı hiçbir seçenek düşünemez. Tabi günümüz aşk tanımından bahsetmiyorum. Fiziksel ya da duygusal her aldatma evvelâ zihinsel aldatmayla kendine zemin bulur. Genelde halk arasında sadece fiziksel aldatma ihanet unsuru sayılıyor. Oysa biriyle birlikteliğin varken başka birine duygusal hisler beslemek yahut onu hayal etmek ya da başka birinin vücudundan, bakışından, gülüşünden tahrik olmak bile aldatmadır. Unutmayalım; temelde hâlâ güdüsel bir hayvanız ve kültürel olarak adına uygarlık dediğimiz insanî bir düzende uyum sağlayarak yaşamaya çalışıyoruz. İlişki, partnerimizi bedensel olarak aldatmadığımız sürece devam eder, “aldatmak istemediğimiz için” değil. Kişi zihinsel aldatma isteğini baskıladığı ve o arzuyu fiziksel ya da duygusal aldatmaya dönüştürmediği sürece o kişiye “sadık” ve “sadakatli” deriz.

insan bütünüyle bağlılık geliştiremeyen ama kendini buna zorlayan bir canlı. Tüm huzursuzluğu ve saldırganlığı “bütünlük sağlayamamış” olmaktan. Zihni, güdüleri ve arzuları ile toplumsal ahlâk kuralları ve kişisel gerçeklikleri daima birbiriyle çelişiyor. Bu çelişki de sıkışmışlık hissini, sıkışmışlık hissi iç huzursuzluğu, iç huzursuzluk da saldırganlığı yaratıyor.

O yüzden ilkel güdülerimizi geliştirmeye bakmalıyız. Aramızda ilkel güdüleriyle yaşamaya devam eden çok insan var.