Çocukluğunuz sizi yansıtıyor mu?

Tam bir fırlama tipim olmasına rağmen çok akıllı bir çocukmuşum. Çoğu zaman yansıtıyor gayet akıllıyımdır ama bazen öyle bir yaramaz oluyorum, kafam öyle munzurluğa çalışıyor ki düşman başına..

Yansıtıyor mu acaba?
Benzeşiyor muyuz o kıvırcıkla birbirimize, benzeşen yönlerimiz var, o kıvırcık da ne tatlıydı, hâlâ tatlıyım, ne güzel bir çocuktum ben, bu cihetten de benziyoruz ve o çocuğun da gözlerin de hüzün vardı, gözlerime mutluluk kendimi sevdiğim vakit yerleşti, o çocuk çok kırılgan ve duygusaldı, ben de öyleyim, eskiye göre daha amaaaaaan desem de.
Derinlemesine görmeye çalışıyorum şimdi o çocuğu, başka neler görüyorum o kıvırcıkta? Şimdi saçlarım kıvırcık değil, ah saçlarım ne güzeldi, hem bakımı kolaydı saçlarımın, inatçı değildi saçlarım hem de kıvır kıvırdı, şimdi saçlarım kötü, elleri ayakları yumuk yumuktu o kıvırcığın, şimdi de öyle, içine kapanıktı, şimdi de öyle, ifade edemezdi kendini lakin şimdi çok da güzel ifade ediyor kendini. Kin duymazdı lakin şimdi affetmiyorum.
Benzeşen yönlerimiz kalmış o kıvırcıkla, şimdi mümkün olsa bir yerlerde görsem onu, sımsıkı sarılır, öperdim, kimseler onu benim kadar çok sevemez, onu en çok ben severim

Sima olarak ve kıvırcıklık hep aynı ☺️hatta kızımda benim kopyam annem diyor seni tekrar büyütüyor gibiyim diye
Ama yaşanılan acılar, hayatıma giren insanlar falan derken karakterim maalesef aynı değil değiştim, değişmek zorunda kaldım

O zamanlarda güvendiğim dağlara kar yağmış ahahahah bir elim ayağımda bir elim çocuğun omzunda ilgi bekliyorum 😂