Aşılamaz asosyallik diye bir şey var mı?

Gergin bir tipim asosyalim de başka şehire geldim bunu aşmak için tabii okumak için de ama olmadı ilk haftadan yaptım yaptım sonra zor olucaktı, yani bence. Şimdi herkes alıştı hepsi bir grubun içinde ben yine yalnız. atılmayı denemeyi denedim ama gerginliğim karşıya da yansıyor ve güçlü bir gerginlik yani karşıda iletişim ustası bile olsa tekliyor. İnsanı bildiğinden şüphe ettirecek bir mizacım var. Ben de saldım rahatsız ediyorum gibi hissediyorum ama yalnız çekilmiyor okumaktan vazgeçtim insanların huzurunu kaçıyorum bulunduğum her ortam gergin. Çalışıcam. Okulu da dışarıdan okucam o da vizyonum için. Artık sosyal ortamlara uyum sağlamaya çalışmicam (sanki çok çabalamış gibi) bu aşılacak bir durum değil kabullenmek lazım ben buyum. Onca masraf yapıldı bir de başka şehire gelmem için asıl canım ona sıkkın. Deneyim dedim konfor alanımdan çıkınca olur dedim bayadır evden çıkmıyordum ama yok. Bana çare yok. Belki de dert bu değildir. Hakikaten yalnızım ben bu sorun değil ki artık. Sorun başka bir şey ama ne?