Sizi bi tanısalar çok severler mi?

Ah, hem de çok severler, gerçekten beni tanısalar çok severler lakin ben istemiyorum beni tanımalarını, beni kendime kırdıran kimsenin beni sevmesini istemiyorum, onlar bile beni gerçekten tanısalar içimdeki derinliği, adaleti görürler, düşmanımla dahi empati yapan bir insanım, düşmanımı dahi savunuyorum, o düşmanlarım bir araya gelseler kendilerini benim onları savunduğum gibi savunamazlar lakin bilmezler bu yönümü, bilmesinler, aslında ne kadar iyi bir insan olduğumu bilmesinler, çünkü bilmeyi haketmiyorlar, onlar beni kendi kafalarının içindeki gibi görsün, hiç mühim değil.
Asosyal bir insan olduğum için sadece kök ailem bilir derinliklerimi, bir defasında haksız yere birisini kırmıştım, sabahlara kadar ağlamıştım; "babam da özün iyi çünkü, sen kırdığın kişiden daha çok ağlarsın"demişti, ne yaşarsam yaşayım özüm hep iyi kaldı lakin ne kadar iyi bir insan olursam olayım, hatta düşmanımı dahi anlayacak kadar empati seviyesi yüksek bir insan da olsam bazı kişileri zinhar affetmeyeceğim, onlar ben de yok, kendilerine yaptığım tüm iyilikler de yüzümün gözümün sadakası olsun, kimbilir belki o iyiliklerimin mükafatını alıyorumdur şimdiki yaşımda.

Öyle iddialı konuşmayı sevmem, kanımın ısındığı insanlara kendimi sevdiririm.