Çok bağışlayıcı ve iyi biriyim ama kimsenin merhametimi hak ettiğini düşünmüyorum?

Hak edene merhamet göstermemiş biri olarak evet öyle birine dönüşmüş olabilirim. Hak eden çıksaydı böyle olmazdı. Olay da bu zaten değişiyor insanlar en sonunda büyüklenmekten de vazgeçip merhametsiz biri olabilirim. O yüzden temkinliyim. Felsefik bi soru

Yok aslında ben affedilen biriyim mesela aldatan biriyim bile. Öyle diyim. Ama aldatılmadım diye biliyorum. biri bana bişi yapsa affediyorsam seviyor olmam felan lazım ama illaki o sevdiğim de anlamıcak bunu. Hemen bi vazgeçtim bu yüzden. Affetme gücünü tabiki ben de kimsenin harcamak istemem ama ben kadar bunu önemseyen yok. Ya merhametsiz olmaya doğru gidiyorlar ya da kimseyi baştan affetmiyorlar. kendinş bi durdurup karar vermek lazım bence.

Merhametsiz olmaya doğru giden veya baştan affetmeyen birisi benim gibi düşünebilir mi sanmıyorum çünkü onun yolu belli merhametsiz biri olacak zaten ben gibi korkusu yok. Ama hiç bir şeyi affetmeyen biri de anlamaz beni ki. Ona göre affetme gücü mü varmış? Bu yüzden kim anlar beni sence

Mesela birini merhametsiz yaptım ben diyelim ama benim hala affetme gücüm var neden birbirimizi tüketmek zorundayız dimi. veya neden o onca yaşadıgı şeyden sonra gelip de bende merhametsizleşiyor birden? Bu da haksızlık ben hata yaptığımds merhametsize dönmüş olabilir. Hata yaparım ama ben bunu anlayan biriyim en azından. O merhametsiz olmuş affetme gücü kalmamış mesela öyle düşün. Ama benim hala var. Ben şimdi bir merhametsizi mi affedip durucam ilişkimiz devam ederse? O da saçma benim ondan aldıgımı o da benden almış oluyor. Ben hadi bilmeyerek yaptım. Ama onunki daha kötü. Hem farkına varmayan birisi var ortada. burada garip bişiler var ama çözmek isterdim.

En iyisi bu bahsettiğim ilişkiyi bırakmak ve kırılıp kırılmayacagım başka bir ilişki aramak. Çünkü merhametsiz olan diğerini de öyle yapıyor. Kendi de daha kötüleşiyor sonra. Bilmeden yaptıysam o kişiyi de o ilişkiyi de harcamış oluyorum evet. Ama o insanlar benden daha fazla ilişkisi olmuş insanlar. Ben bile ilk ilişkimde bunları anladım. Mümkün olduğu kadar birbirini tüketmemek lazım. ben akıllı biriyim bir ilişkiyi heba ederek anladım evet ama zaten bana onu merhametsiz yapınca beni geri daha merhametsiz yapan birini kaybettim diyemem bence ben. Duyar kasmak gibiyim olmuş olabilir bu kısmı. Ama adam olan e merhametsiz anında bile en affedici olmayan halinde bile karşıyı da kendi gibi yapmamaya yansıtmamaya özen gösterir. Hepimizin kaybettikleri var zaten yavaş yavaş azalıyor duygular zaten. Bu yüzden ben. Peygamber sabrı gibi olan birini arıyorum. Ne benden ne öncekilerden etkilenmicek beni de kendinden etkilemicek beni bana yansıtmayacak
. Ben ona kötü bişi yaptıyssm hatadan dolayı olduğunu bilecek kendi de hata dısınds bişi yapmıcak ki ben de onu affedicem. Ama işin içine kasıtlı şeylergirerse orada biter. İnsan kasıtlı şeyleri affedemez ya. O sağlıklı değil. Bilmeyerek yapılan şeyler de ancak ben gibi yeni ilişki yaşamış kişilerde geçerli. Ama herkes herşeyin farkında sadece ben yeni öğreniyorum sömürmemek gerektiğini. Bu yüzden sevdiğim insana hata payı veriyorum ama kasıtlı yapma hakkı ya da bilmeyerek zarar verme hakkı tanımıyorum aklı var yanı basında. Nasıl bilmeyerek farkında olmayarak yaptıgı bir şeyi affetmek zorunda kalıp kendimi tüketeyim değil mi?