Ben artık gülemiyom gülsemde içimde birseyler eksik gibi hissediyorum hep nasıl geçer bu canımı çok sıkıyor?

gece gece

bilmiyom neden

sade derken sevdigin şeyler bil diyon

insanları azalt hava al filan

tele çok bakma

yaşa hayatı geleceğinize düşün

dertleş biriyle konuş arkadaşlarına sır verme dicen bunların büyük nedeni okul

okul da 8 saat boyunca yapayalnız kalmak çok kötü eve geleceksin şey dusunuyom zaten herkes illa yalnız

hepsini biliyom ama bu okul varya beni bitirdi bitirdi

düzelemiyorum da istekte kalmadı daha betere gidiyom

biliyom birinin yanına gitsem konuşsam ya da disarda tek gezsem bile daha iyi ama hem anksiyetem var hem de böyle iste

gülüşüm çalınmış gibi hissediyom insanlar ne düşünür ne şey yapar çok ezildim çok izin verdim

evet halsizim çok yoruldum

siz büyüklerde bizi hiç anlamiyonuz

sadece ders çalışmak mı sanıyoruz herşeyi okul iyi mi sanıyonuz kimse kimseyi umursamiyo lavobalrda tek başıma ağladığım zamanlar oldu

dışlanmış hissettim bugünde herşeyi fazla kafaya takıyon dediler napalım icat çıkartıyoruz heryerden hersey yasak hapishanede gibi hissediyorum

hayır birinin yanımda olmasını isterdim

kimse görmüyor bile bu çok koyuyo eskiden tek gezdiğim vardı ama bu sene gezmemem gerekiyo ders çalışmam gerekiyo kendimi çirkin hissediyorum ruh gibi hissediyorum hem video izleyip hem ders çalışmak çok zor

anksiyete her şey sonradan unutuyor tabi

ben böyle değildim ama

neyse sanal insanların beni anlamamasını ne zaman alicam acaba

evet

evet demesi kolayda

zaten kime ne anlatsan anlamıcak kendi mutluluğun dan ve huzurdan başka insanlar gereksiz

emek vercek gücü bulamiyom

neyse artık bulurum insanlar umurumda değil üzsünlse kırsınlar

görmezden gelicem onları

tm saolun

bilmiyorum napcagimi hergün aynı şey