Hayat dolu musunuz?

Hüzünlü şeylerle uğraşmayı hiç sevmiyorum. Artık hüzünlü bir şarkı bile dinleyemiyorum. Ve içimde ne kalmışsa yaşamak istediğim her şeyi yapmaya çalışıyorum. Enerjisi düşük insanlara sinir oluyorum. Zaten öleceğiz, önemli olan orası falan. Gerçekten burada mutlu olamayan bir insan nasıl iyilik yapabilir ki? Öfke ve kibir saçıyorlar. Mutsuzluklarıyla kibirleniyorlar ve kendilerinin mutlu olduğunu söylüyorlar. Gerçekten de mutlular mı sizce?

Neden böyleyim diye sormuştum birine, hayat dolusun dedi. Sevindim bunu duyduğuma. Güzel bir şey bence.