Acılarınızla nasıl baş ediyorsunuz?

Sonra randevu aldım mr çektircem tabi 2 haftalık süreçte duygusal, fiziksel, psikolojik olarak bitmişim.. Mr a gitcem gecenin bi vakti kimsem yok ki yanımda gelsin.. Üstümde pijama ağlamaktan yamulmuşum Saçım başım dağınık kafam yerinde değil.. Mr çektirilen yere gittim Ulan millet yanında adamla mr a giriyor tamam burdayım diyor elini ayağını tutturuyor falan ben iyice kötü oldum çantamı vereceğim kimse bile yok.. Aşşırı ağlayasım geldi ama mr da ağlamıyormuşuz.. Neyse mr dan çıktım ruhum nasıl acıyordu ama fiziksel acım onu bastırdı.. Yürüyemiyorum sakat kaldım diye ağlamaya başladım bu sefer.. Dr dedi acil ameliyat olman lazım yoksa his kaybı yaşarsın doku kaybı yaşarsın falan filan.. Hocam dedim benim kimsem yok burada ameliyat falan olamam dışarıda yapmam gereken işler var kim yapacak onları kim eve yemek getirecek evin işlerini kim yapacak ben assla ameliyat olamam.. O da dedi ki sen bilirsin durumun acil senin tuvalet dışında asssla ayağa kalkmaman lazım 2 ay full yatış ve ameliyat.. Ordan çıktım Dr un yanından hastanenin ortasında iyice bi ağladım.. Hem fiziksel acıma hem ruhsal acıma.. Bak dedim kim var yanında kiiim? Yapayalnızsın.. Sen dedim burdan sapasağlam çıkacaksın bi daha da kimsenin seni üzmesine izin vermeyeceksin. Kimseyi seni üzmesine izin verecek kadar sevmeyeceksin

Ordan başja biri olarak çıktım.. Başka bi Dr a gittim o ilaç tedavisi verdi 1 ay deneyelim olmazsa başka tedavi uygularız dedi.. Allaha çok şükür iyileştim.. Artık kimse beni üzemiyor ruhani acı çekmiyorum.. Çünkü ruh acısı fiziksel acıya sebep oluyor.. Elin kesilse pansuman yaparsın ayağın kırılsa alçıya alırsın ama kalp yarasına çare yok.. Demem o ki eğer cidden bi şey seni çok üzüyorsa bu fiziksel olarak seni etkileyecek. Hastalıkların sebebi stres ve üzüntü zaten.. Benim duruma gelmek istemiyorsan takmicaksın sallamicaksın.. Artık kimse umrumda değil herkes ölürse ölsün banane diyorum.. Bir sürü yeni arkadaş edindim.. Sevgiliye ihtiyacım yok arkadaşlarımla vakit geçirmek daha iyi dosta da ihtiyacım yok o kadar yılık dostlarım bile bana kazık attıktan sonra.. Ailemi de ben seçmedim ne yapabilirim? Bana sorsalardı ben de böyle olsun istemezdim ama kimse ailesini seçemiyor. Herkesten ve her şeyden vazgeçtim.. Çünkü o gün kimse yoktu yanımda.. Dr sakat kalabilirsin dediğinde yaslanacağım bir omuz aradım. Sen neler atlattın bunu da atlatacaksıb diyen bir el aradım.. Yoktu.. Artık kimse olmasa da olur