Sürekli ölmek istemek?

Para mı var

intihar edince paranın önemi kalacak mı bir devleti dene devlete hakim değilim ama

Hiç dinlemeden ilaç mı yazalım diye sordu direkt

bu devlet hastaneleri s@l@k gercekten bu nasıl bir tavır ya İçini dökmek istersen dinlerim

Teşekkür ederim. Konuşmak bana daha kötü geliyor

anladım para bulabilirsen mutlaka git veya cevrende sana yardımcı olabikecek biriyle paylas bu düsüncelerini lütfen

Çevrem sıkıntılı insanlarla dolu olmasa psikolojim bu durumda olmazdı zaten:(

Yaşın kaç bilmiyorum ama bu hayatta hicbir sey sonsuza kadar sürmez Su an ne yasıyorsan yasa bir gün mutlaka gececek Cevrendeki insanlar da değişecek yasam kosulların da degisecek sen yeter ki kendine değer ver ve hayatını sonlandırmayı düsünme Hepimizin sonu ölüm zaten cok kafaya takma hicbir seyi Ben de cok ölmek istedim ama her sey geciyor gercekten lütfen umudunu kaybetme

Şu yaşıma kadar elimden geleni yaptım. Şu an güzel bir üniversitede bilgisayar mühendisliği okuyorum. Yazın ayrı olarak çalışıyorum. Küçüklükten beri ailemdeki her bireyin ayrı ayrı yaşamadığı travma kalmadı. Taciz, tecavüz, babanın evi terk etmesi, annenin seni bicaklanmaya kalkması. Dışardan beni tanıyanlar çok iyi bir aileden geldiğimi psikolojik olarak çok dengeli biri olduğumu düşünüyorlar. Öyle yansıtıp öyle olmasını istiyorum çünkü. En ufak kendi rengimi belli edeyim işler çok değişiyor. Hadi ailemi geçtim dışarıdaki insanlar da beni kullanmaya çalışıyor. Belki buna ben izin veriyorum. Sevgi nedir bilmediğim için bir sevgiye muhtaç gibi davranıyorum. Mukayese yeteneğimi kaybediyorum. Son raddeye kadar benden faydalanmaya çalışıldığını anlayamıyorum. Maalesef ki karşıma düzgün kimseyi çıkarmadı hayat. Birkaç yakın dostum var ama onlar da gerçek beni bilseler dostum olurlar mi bilmiyorum. Sonuç olarak kimsesizim. Geçecek bir durum da yok

Sen benim üniversitedeki halime cok benziyorsun gercekten. Ben de anlayamazdım kimin beni kullanmaya calıstıgını Cabuk güvenirdim insanlara Benim de karsıma iğrenc insanlar cıkmıstı İnsanlara gercek seni anlatmaman saklaman falan tamamen kendimi gördüm. Yasadıkların cok zor ve hafife alınmayacak seyler Özellikle cocukluk travmaları üstünden ne kadar zaman gecerse gecsin unutulmuyor. Gercekten en dibi görme diye bir sey var ve sen de görmüşsün her sey anlamını kaybediyor ve sürekli ölmek istiyorsun cünkü ortada yasamaya değecek bir hayat veya seni hayata bağlayan kimse olmuyor. İste burada sen kendini hayata bağlamalısın insan bir kere dibi görünce artık en fazla ne yasayabilirim moduna giriyor bir süre tabi ki yine de unutamıyorsun yasadıklarını benim psikolojik sorunlarım da devam ediyor bitmiyor ama artık en kötüyü biliyorum ve bunun rahatlığıyla yaşıyorum. Üniversiteyi bitirdiğin zaman ekonomik bağımsızlığını da kazanmış olacaksın ve bundan sonra ailenle bağını devam ettirmek zorunda değilsin. Kimseye ihtiyaç duymadan yasayabileceğin noktada sana kendini kötü hissettiren herkesi hayatından cıkarabildiğini fark edeceksin Biliyorum gececek bir durum değil bizim yaptıgımız sey gecmiste yasadıgımız seylerle birlikte yasamayı öğrenmek ve yeterince inanırsan bunu yapabilirsin. Tabi ki psikolojik destek gerekli ve ilac tedavisine de basvurman gerekebilir belki de daha iyi gelir

Üniversiteyi zaten şehir dışında okuyorum. Ama ne yazık ki beni salmiyorlar. 3 abim var. Her anım her adımım kontrol altında. Ya aslında bunların hepsi halledilir şeyler. Herkesi bir kenara bırakıp yalnız yaşarsın. Ama sorun şu ki ben kendi kendime yetemiyorum. Sürekli biriyle konusmak birinin yanımda olmasını istiyorum. O da her seferinde beni daha da dibe batırıyor. Daha fazla travma bırakıp gidiyorlar