Hayatta bir kırılma noktanız var mı varsa bu nedir?

Ben her şeyi halının altına süpürdüğüm için, kırılma noktalarımı geç yaşadım, bana öyle geliyor, onun niyeti iyi dedim, daha evvelinde değişim yaşayabilecekken iyi niyetimden ötürü geç uyandım, netice de hem iyi niyetimi hem de saf kalbimi kaybettim. Beni herkesin içinde utandırmaya çalışan o yılana karşı dik duramadım, esas kırılma noktasını o gün yaşayabilirdim aslında lakin biliyorum ki ve gördüm ki; o yılan bayağı çok utandı, kendi kendisini utandırdı, kendi yaptıklarıyla utandırdı kendisini, ailesi bile onu sevmezdi, etme bulma dünyası. 2019 ya da 2020 yılında bir kırılma noktası yaşadım, kendi kendime cevapları buldum, insanların ne kadar iğrenç, ne kadar adi olduğunu gördüm, annemin beni oyaladığını gördüm, insanların güçsüz bulduklarına saldırdıklarını, güçlü gördüklerinin de sevmeseler dahi yalakalıklarını yaptıklarını gördüm. 2019 yılında anneme sığındığımda annemin bana beni değersiz hissettirdiği gün de yaşayabilirdim kırılma noktamı lakin kendimi suçladım hep. Aslında gerçekler dümdüz önümdeymiş de ben görmeyi reddetmişim, fesat sinsileri inatla iyi sanmışım, kendime bir çok haksızlık yapmışım, keşke herkesin düşmanlığı benim gibi olsa, düşmanımı bile savunan , o da haklı , sen burada haksızsın diyen bir insanım ben , tabii bunu kendi içimde diyorum, mevzubahis düşman dahi olsa olayları bir bütün olarak değerlendiriyorum, bunu yapabiliyor oluşum da beni kendimle barıştırdı, elbette ki düşmana hak verirken, anlarken kendimi gömmedim, çünkü ben kendime düşman değilim, düşmanımı mutlu edemem kendime düşmanlık yaparak, çünkü ben kendi kendimin dostuyum, esas dost benim kendime. Aslında 2019'dan bu yana bir şeyleri gördüm , adlandırdım, her zaman görmüştüm de, yüzleşememiştim, had de bildirdim, kendimi de kayırdım , kendime haksızlık yapmaktan da vazgeçtim, dik bir duruş sergiledim, dimdik durdum, etimi kimseye yedirmedim , çünkü hayat çok güzel ve boş kişiler yüzünden harcanmayacak kadar değerli, kimsenin fesat zihni ve iftiraları yüzünden harcayamam kendimi, harcatamam. Yaşadığım tüm hayal kırıklıkları benim kırılma noktalarımın toplamı. Şu sözü çok severim , bu söz beni hayatla , kendimle barıştırdı ;"Seni sen yapan kazandığın savaşlar değil, kaybettiğin savaşlardır. İnsan kazanarak öğrenmez, kaybederek öğrenir"Ben de hayal kırıklıklarım sayesinde öğrendim kazanmayı, en önemlisi de kendimi kazandım, şimdi kimselere vermem kendimi, yenilgilerim sayesinde biliyorum düşmanın hamlelerini, önlemimi alıyorum , onlar da cesaret edemiyor bana dalaşmaya, çünkü karşılığını alacaklarını ve benim her şeyi bir bütün olarak gördüğümü biliyorlar. Sızlandığım, kıvrandığım, kandırıldığım hiçbir an için pişman değilim, çünkü o günleri yaşamasaydım şimdiki ben olamayacaktım, huzuru içime doya doya çekemeyecekmişim, mutluluğun kıymetini bilemeyecektim, ciddiye almamayı, yerine göre ceza vermeyi öğrenemeyecektim. Tüm her şeyi teferruatıyla düşününce puzzle da tamamlandı, tüm parçaları gördüm, birleştirdim, tüm yanıtları gördüm, gördükçe de bir çok kırılma noktası yaşadım , arkadaş sandıklarımın beni kullandığını görmek, acımasızlığını görmek, benim bir sözüme dayanamayıp beni silmeleri, iğrenç bakışları, alaya alınmak, utanmadan ve vicdanları sızlamadan suratıma bakabilmeleri, yukarı çıkmak için eski değerlerini kazanabilmek için beni basamak yapmaları, güçlerini benim güçsüzlüğümden almaları, babamın gözündeki değerim, annemin sen haksızsın diyişleri, en yakınlarımın el oluşu, tehditler, bir kalıba sokulmaya çalışılmam, bana söylenen yalanlar hepsi beni uyandırdı ve bu uyanışla yaşadım kırılma noktalarımı.

Beni sinirlendirecek, sabrımı taşıracak olay saygısızlıktır. Ben birisini sevmem, ondan uzak dururum, muhattap olmam, rehberimden silerim, evinin önünden geçmem, yüz yüze gelmemeye çalışırım lakin buna rağmen kimseye zarar vermeme rağmen bana kötülük yapılmaya çalışılması beni sinirlendirir, o zaman had bildiririm , can yakarım