Senin ruhunun ihtiyacı ne?

Ruhum anlaşılmaya öyle hasret ki, sarıp sarmalanmaya, baskılanmadan şefkatlice sevilmeye , biraz da kaçıp gitmeye, herkesten her şeyden sonsuza dek kaçmaya, herkesi ardımda bırakmaya. Belki de ruhen sevgiye doymadığımdan köklerimden ve herkesten kaçmak istiyorum, kendime yeni bir dünya kurmak, kendi adıma seçimler yapmak istiyorum. Birilerinin bir şeyleri benden saklamasından ya da dediklerini yaptırmak için bazı şeyleri bana karşı kullanmasından, kendi doğrularını bana benimsetmeye çalışmalarından bıktım, olduğum gibi sevilmeye hasret benim ruhum, bir kalıba sıkıştırılmaya çalışılmaksızın olduğum gibi sevilmeye, ait olduğum yerde değilim sanki ben, buraya ait değilim, kökenlerimle dahi bağ kuramıyorum, kendimi anlatırken onların merhametine sığınırken kaçıp gitmeleri, dinlememeleri, yok saymaları beni çileden çıkarıyor. İyice içime kapanacağım artık, nasılsa kökenlerim için bir hayaletim ben, küçümseyerek baktıkları herhangi birisiyim, o vakit niye hayatlarını işgal edeyim ki. Ben tamamen kaçıp başka bir şehirde , kimsenin beni bulamayacağı bir yerde sıfırdan bir hayat kurmak istiyorum. Benim ruhumun ihtiyacı olan şey bu, uzaklaşmak , bir süre sırra kadem basmak