İki yüzlü insanlar neden hep melek gibi görünüp kazanır ve iyiler kaybeder?

Kötü insanlar her zaman kaybetmeye mahkumdur. Onların kazandığını düşünmek büyük bir yanılgı. En basitinden iç huzurlari sıfır bu tarz insnalarin al sana en büyük kayıp işte... Devamlı yarış halindeler, başkalari için kendi hayatlarina odaklanmayip hep onlarla meşguller nasıl huzur bulabilsinler. Düşünsene sen kendi hayatını yaşarken kötü insanlar hep senin hayatini inceler nerden nasıl vurabilirim derdiyle kendi hayatını unutur. Kendi yaşamında hep başkaları onun için ne demiş ne yapmiş gibi kavramların peşine düşer, yavaş yavaş benliği yok olur gider bir hiç olur.

Oysa vicdanı rahat, ne olursa olsun kötülüğe kendini bulaştırmayan insanlar böyle mi. Her anlarindan keyif alabilecek kadar huzur dolu olurlar

Biz kaybediyor sanıyoruz ama asla kaybetmiyoruz bunu görebilme şansımiz bazen olur bazen olmayabilir ama sonuç olarak ilahi adalet her zaman işliyor bunu bilmek bile beni mutlu etmeye yetiyor

Çünkü onlar çok kurnaz olurlar ve dümen çevirmeyi iyi bilirler.

İyiler kaybetse bile iyi olmaya devam ederim kendimi onunla aynı seviyeye getirmem Allah katında kazanırım yeryüzünde kaybetsem sorun olmaz daha tecrübeli yaşarım hayatı

çünkü Başkalarının duygularıyla oynamayı severler