Hayatın baş rölü sensin. Dışardan bir izleyici olsan ona iyileşmesi, iyi hissetmesi için ne söylerdin?

Soru o kadar güzel ki şu anda tamda beni yaşadıklarımı özetleyen bir soru olmuş memnuniyetle cevap vereyim buna.. kimse benimle önemsediğim kadar önemsemiyor, kimse benim düşündüğüm hassas kalbim kadar olamıyor kimse benim zerre duygularima aşina değil.. üzüntümden bihaber , halimden bihaber kırıp döktü bihaber.. dönüp Kendime kendine gel diyorum sen üzgünsün diye dünya durmuyor kimin için bu üzüntün seni anlar sandığın, tanıdığın sandığın en önemli seviyor sandığın hep sanilgilarla yaşadığın biri için mi.. sen eriyorsun da duyuyor görüyor mu hayır sen yandığinla , paranoya oluşunla kaldin... şimdi o parçalari sen kendin toplayacaksin güçleneceksin ve unutacaksin.. tecrübelerin seni değiştirdi iyi de değiştirdi yoksa hâlâ o saf halinde insanların hep seni yaralayabilecek konumda olmalarına müsade edecektin.. artık iyi olma vakti kimseye haddinden fazlasini vermeyecek yoluna devam edeceksin... Edeceğim..

Dinlemeye, yardım etmeye değil neşelendirmeye çalışırdım. Çünkü hissettiklerimi tam manasıyla ben bile çözememişken dile getirmem benim için hayli zor. İki değişik soru sorsam, bir lunaparka götürsem hemen modum değişirdi. Ya senin cevabın? ~ ℳ