Bazen yaşamaktan nefret ediyorum. Hiç kimseye anlatmadığım bir yalnızlık yaşadığım oluyor ve uzun uzun kendimi nasıl öldürsem diye düşünürüm. Evimiz 4 katlı, bir anda atsam kendimi diyorum ve bitse de bu acıdan kurtulsam.
Çocukluğunda yaşadığın şeyler bir zehir gibi silinmesi zor şeyler. İliklerime kadar hayattan bıktığımı hissediyorum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
1Cevap
Evet bazen ediyorum
Nefret etmiyorum ama bu durumda da yasamaya devam etmek istemiyorum.
Oldukça nefret ediyorum istemiyorum
Sen neden istemiyorsun
Hayatım mahvoldu eğitim hayatımda başarısız oldum psikolojik olarak da iyi değilim uzun zamandır depresyondayım
Düzelir belki zamanla. Lise zamanlarimda aglardim dayanamazdim, ağlama geçti şimdi öfke oluyor bende geçmeyen yaralar yüzünden.
Sosyal biri değil misin? Kadınların yanında olan kişiler hep olur aslında.
Insan sevmiyorum sosyal biride değilim
Seviyorsundur ama yanlış insanlara denk geldiğin için herkesi öyle görüyor olabilirsin
Kafa dengi olunca saten fazlasıyla seviyorum o insanı
Bir söz okumustum. Sevgidir yalnız insanın imtihanı diyordu. En çok güvene ihtiyaç duyan en çok yalnız hisseden insandır diyordu