Çok net sınırlarım olmasına rağmen neden sevilmiyorum?

Yok ya. Ben filmlerde falan görüyorum adam veya kadın ne güzel seviyor. O karakterin sevdiğini anlıyorsam beni de seveni anlarım.

İnsan hisseder. Ben kendimi çok sorgulayan biriyimdir. Hatta manipülasyonla ilgili şeyler de okurum, psikolojik bilgi birikimim epey var.

Ama gittiğim kurslar olsun vs hep karşıma travmalarıyla dost olamamış insanlar çıkıyor.

Özgüven tek başına kurulamaz. İnsan en az bir kişi tarafından sevilmeli ki bu dünyada bir yaşama amacı olsun. Ben mesela aşırı yetenekli biriyim, fena olmayan bir tipim de var ama hepsi boş. Bunu güzel bir kadın da anlar. Sevilmedigini hisseden kadın için dünya güzeli olmasının hiçbir anlamı yoktur.

Bilmiyorum. Çok insanı affetme egilimindeyim ama "birinin sizi sevmediğini hissediyorsanız bu his doğrudur" der psikologlar. Madem seviyor sizin bedeninizde niye böyle bir duygu oluyor ki derler.

Ben de katılıyorum. Alınganlık değil. Ama gerçekten sevseydi bu davranışı yapmazdı dediğim insanlar çıkıyor hep karşıma. Ya gözleri kin dolu ya da hoşlanmadığın şeyi söylediğinde hep seni çocukça biri olmakls suçlayan manipülatif cümleler, davranışlar. Anliyorsun illa ki

Paylaşım olsun istiyor insan bir şekilde

İnsan kendi için yaşayamaz. İnsanın en az bir kişi olmalı hayatında onu sevdiğini hissedecek. Yoksa bir dilim kek yiyorsun kimse yok. Karnın doyuyor. İyi bir para geliyor paylaşacak adam akıllı kimse yok. Bir robot gibi yaşamak kim ister

İğrenç bir şey. Para muhabbeti kadar bos bir şey yok. Birine kalbindeki en güzel yeri açıyorsun ama o ona lüks şeyler almanı seviyor, ihtiyaçlarını gidermeni seviyor. Öyle insanlar uzak olsun daha iyi