Sizde bazen nefes alamadığınızı düşünüyor musunuz?

Bazen içimde öyle bir boşluk oluşuyorki tanımlamak mümkün olmuyor. Neden oluyor ya da neyin eksikliği anlayamıyorum. Hayata hep gülümseyerek bakmaya özen gosteriyorum ama gün geçtikçe insanların sahte yüzleri ile savaş veremez hale geliyorum. Hep iyilik kazanacak dedikçe iyilikten soğumaya başlıyorum. Sevgi şevkat istiyor kalbim diyorum karsimdakini kaybetmeyim diye herşeyden fedakarlık ediyorum fakat yetmiyor. İnsanlar beni acaba görmüyor mu? Benim kalbim olabileceğini hiç mi düşünmüyorlar. Sanırım en iyisi umut etmemek. Umut ettikçe altında ediliyorum bu hayatın. Yalnızlığın gölgesinde karanlıkta kalmış gibiyim. Vesselam içimi dökmek istedim umarım sizinde duygularınıza tercüman olmuşumdur.
Sizde bazen nefes alamadığınızı düşünüyor musunuz?
Cevapla