Zaman denilince aklınıza ilk ne geliyor?

Zaman diyince aklıma; çocukluğum, gençliğim geliyor. Nasıl da hızlı akıyor zaman, iyi değerlendirmek lazım, geri gelmiyor çünkü. Ah bir de Müslüm Babanın ''Tutamıyorum zamanı'' şarkısı geliyor aklıma.

Zaman iyi değerlendrilmesi gereken bir armağan bana göre. İnsan zamanını hayrına olan, kendine güzellik katan değerlerle doldurmalı. Zaman aynı zamanda an'dır bana göre. Şu an geçirmiş olduğun an'da bir zaman dilimi. Zamanın içinde yaşıyoruz herbirimiz.

Hz. Mevlananın'da dediği gibi;
''İyi ki geçiyorsun zaman. Ya acının en derinime işlediği bir anda donsaydın''

Zaman bazen iyi ki de geçiyor, insanı dönüştüren de bu geçen zaman değil mi? Zaman insana fırsat veriyor akıp geçerken, bazen de fırsatları kaçırmasına sebep oluyor, küçük bir lahza lakin kaçıp giden fırsatlar dahi insana deneyim katıyor, böyle böyle öğreniyor insan, zamanla, zamanın içinde hata yaparak, eğriyi doğruyu böyle böyle öğreniyor lakin bazıları da belli bir zamanda sıkışıp kalıyorlar, ordan çıkamıyorlar, çıkamadıkları için de dönüşemiyorlar. Halbuki zamanını sağlıklı bir şekilde değerlendiren her insan kazanır. Olaylara takılmak yerine, olayların öğrettiklerini almalı her insan, işte o vakit zaman o insana ilaç ve hediye olur lakin olduğu yerde sayarsa ''bir arpa boyu yol alamadı'' deriz o kişi için.
Benim için zaman çok kıymetli, çünkü ben mutluluğu geç bulanlardanım, onun için bir saniye dahi benim için çok kıymetli. Mutluluğun, huzurun değerini bilenler zamanlarına daha çok ehemmiyet veriyorlar bence. Zamanımı boş olaylara üzülmek yerine, kendimi iyileştirerek dolduruyorum. Çünkü bir daha dünyaya gelmeyeceğim, tek kullanımlık bir hayatım var ve ben de o zamanı, kalacak örümü mutlulukla tamamlamak istiyorum, zamanımı ayrıntılarda boğularak, geçirmek yerine an'ın tadını çıkararak geçirmeyi yeğliyorum, bunun için çabalıyorum. Her zaman an'da kalmak mümkün olmuyor. Mutlu bir başlangıç yapamadım. İhmalkar ebeveynlerle büyüdüm lakin bir zaman sonra insan kendinin sahibi oluyor, finali mutlu bitirmek istiyorum, mutlu yaşamak ve mutlu ölmek istiyorum, işte bu bakımdan zaman benim için hediye, bu hayatı dolu dolu yaşamak ve geçen zamanları telafi etmek için hediye zaman

Annem ve babamla yaşadığım dönemler geliyor. Pazar günleri ile gitmezlerdi babam tost yapardı annem diğer kahvaltılıkları hazırlardı. Balkonumuzda kahvaltıya otururduk. Çok özledim çocukluğumu, ailemi..

Zamanla değişmiyor oturuyor karakter. Zaman derken bu zamana kadar ve sonraki yapacağın çabalarım aklıma geliyor