Konuşabileceğim hiç kimse yok lütfen yardım edebilir misiniz?

Benim annem ve babam en küçük olaya bile dünyalar kadar kavga eden insanlar küçüklüğümde bu iş şiddete kadar dayanıyordu küçüklüğüm dediğim 14 yaşına kadar az buz bir şekilde değil ve şu an eskisi kadar büyük kavga etmiyorlar ama en küçük kavgalarında ödüm kopuyor sebepsizce çok korkuyorum kavga edecekler diye umursamamak elimde değil bazen ayaklarımın hissi gidiyor başım dönüyor ağlamak geliyor yerimde duramıyorum ne yapacağımı bilemiyorum ben ergenlik dönemindede bazı psikolojik sorunlarım oldu biraz sarsıldım o yüzden mi bu kadar büyük tepki veriyorum acaba diyorum ama yok anneme söyleyemiyorum o ergenlik döneminde olan olayın başlarında bana ilgi çekmeye çalışıma seni mi çekeceğim ben dedi kavga ettiklerinde yanına gidip ağladığımda sana ne oluyor be şunun hareketlerine bak ben kavga ediyorum sana ne oluyor falan filan dedi o günden beri kimseye bir şey anlatmadım ve herkes çok bencil benim ailemde kimsenin umrunda değilim ama ben onların kavgaları yüzünden kafayı yiyeceğim artık dayanamıyorum yakında mezun olacağım ve aşırı bir konsantre bozukluğum var yılın başında mükemmel olan notlarım şu an ayaklar altında ne yapacağımı bilmiyorum annem mi haklı babam mı haklı artık bunları düşünmek bile istemiyorum bağırışlar bile artık kötü ediyor beni ben kendi derdime düştüm onlar anlamıyor hiç bir şey ben ama böyle hem kendimi hem geleceğimi mahvedeceğim böyle giderse lütfen bana çözüm vs önerin bu olanlar normal mi yoksa ne yapmalıyım aranızda böyle şeyler yaşamış olan var mı