Yaa en son deprem olmuştu ya onların o acılarını yaşadığı sıkıntıları beni çok ağlattı ve üzdü acılarını derinden hissettim o haberleri izlemek benim piskojimi okadar bozduki mutfakta bulaşık yıkarken ya da yemek yaparken sürekli ağlıyorum zaten böyle şeylere hiç gelemem hem ruhen hasta oluyorum çünkü duygusal bir yapiyada sahibim çabuk etkileniyorum
Aynı hissiyatı ben de Avrupa Yakası'nın 190 bölümünde hissetmiştim insan o zaman kendinden bir parçayı kaybettiğini hissediyor. Bazılarına çok saçma gelse de böyle güzel diziler insanın hayatında çok büyük bir önem sahibi olabiliyor. Kendinizi o sokaklarda o apartmanda ya da o ailenin bir bireyi olarak hayal ediyorsunuz. Bunu kaybettikten sonra da gerçekten çok üzülüyorsunuz.
1
1 Yorumla
Soran
+1 yıl
Off 190. bölüm için ayrıca planlarım var. Finale bir ağlayıp sonra üstüne 1. bölümü izler bir de ona ağlıcam
Kişilik & Karakter konusunda 204,3b cevap paylaştı.
Evet çok oluyor olmaz mı hiç. aslında filmden dolayı değil ayni filmde ki karakter için üzülmüyorum ama kendi hayatımla ilgili empati yapıyorum yani kendimi o karakterin yerine koyuyorum bu da benim ağlamama yardımcı oluyor. çünkü bazen stresten bazen de günlük yaşantımızdan bazen de duygularımızı içimizde atmaktan yani sürekli gömmekten dolayı içimizde biriktiririz ve ağlamaya ihtiyaç duyarız ben de bu gibi durumlarda film ve dizileri açıyorum duygusal ise ağlıyorum.
İşin aslı, gerçek hayatta bu kadar ağlamıyorken, duygusuzken nasıl oluyor da filmlerde bu kadar ağlıyorum aklım almıyor :D Duygusal sahnelerde direk göz yaşlarım akmaya başlıyor. Kendi yaşantımdan çok hayali bir yaşantıya üzülüyor ve empati yapmaya başlıyorum. Hele biyografi filmlerinde asla durmuyor o yaşlar. Çok ilginç cidden :D Ama bir yandan iyi oluyor, arınıyorum :D
Oluyor evet, olmaz mı... İki üç gün önce Yaprak Dökümü'nün son sahnesini izlerken ağladım bu şekilde, tren garında vedalastiklari sahnede. Hayriye Hanım'ın geçmişi hatırladigi yerde. Bir nerden nereye dedirtti. 🥲
1
1 Yorumla
Soran
+1 yıl
Yaa gerçekten insan arada öyle bir sorguluyor ya kendini çok güzel empati yapılıyor o yüzden
Ahaha 😂 deli yaw... Ya bana ne demeli az önce annem ve ablam yüzünden yine kendimi bir yalı çapkını sahnesine ağlarken buldum ferit korhanın abisinin ölüm haberine göz yaşı dökerken göz yaşları içinde salonu terk etmiş bulundum 🤦🏻♀️😄
1
3 Yorumla
Soran
+1 yıl
Şimdi haklarını yemeyelim feritin anası çok acıklı bağırdı benimde bi kalbim çıt oldu😂
İlk defa bir yaşlıya al işte diye bağırmak istedim 😄 torununa bir kere bile sevgisini göstermeyip o öldükten sonra ardından göz yaşı dökmesi ne fayda yaşarken kıymeti bilinmedikten sonra olmaz olsun böyle sevgi oy neyseeee😃 işte bu yüzden hep diyorum ben öldükten sonra mezarıma çiçek getirenlerin çiçeğini çöpe attınn
Bazen hepimizi acım olsa da evet duygusal taraflarım söz konusu olabiliyor izlediğim dizi filmde ya da yaşadığın bir olay da böyle şeyler yaşayabiliyorum
Bazen kendim ile bağdaştırıyorum. Bazen de empati yapma yeteneğim çok yüksek olduğundan, gerçekçi geldiğinden ağlamaya başlıyorum. Bazı sahneler insanın kalbine dokunuyor.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Bazen. En son Recep İvedik izlerken onun yalnızlığına ağlamıştım. Ah Recom..
Normalde en dramatik sahnelerde bile ağlamam ama bir keresinde en sevdiğim anime (gintama) bitiyor diye ağlamıştım ben ne izleyeceğim diye. Normalde ağlamam yani.