İnsan vedalara alışabilir mi?

Alışıyo tabi.8 senelik evliliğimide İzmir'de sonlandırdım. başka illerde yaşadık İzmir e geldik ama İzmir bize uğurlu gelmedi. İzmir'de sevmediğim adamla aynı evde kalamam lafını duyduktan sonra, İzmir artık gözümdeki izmirden çıktı. alışamadım. vedasına alışmak zor, kabullenmek zaman, tek başıma yola dönmeyi çabuk gördüm maalesef

Alışmasa bile zorundadir. Bu hayatta bazı vedalar gereklidir. Hikâye yarım kalmaz o hikâye o kadardır.
Ben oldum olası vedalari sevemedim. Kim gitmiş olursa olsun ya da nereye gitmiş olursam olayım hep bir burukluk kalmıştır. Ama bu döngüyü tamamlamak ve bitirmek için yapılması gerekeni daima yaptım

Alisamazzz kimse yalan konuşmasın her vedanın ayrı bir acısı vardır bu acılar sana her defasında farklı acılar verir aşk acısı ölüm acısı gibi bunlarda kendi içinde binbir çeşide dönüşür ölüm acısı herkeste farklı olur tatmayan anlamaz en zorunda evlat acısı

Alışır. Ama önce hiç kimsenin sana ait olmadığını anlaman gerekiyor. İnsanlar kısa süreliğine hayatımıza girer çıkarlar. Onlar hayatta kazandığımız bazı tecrübelerdir. Hepsi bu kadar. Olay bu kadardır. Bu gerçeği kabullenirsen hayata bir başka bakarsın...

her şey veya herkes bir gün elbet bitecek.
Bu hayatın gerçeği.
Aslında önemli olan bu da değil.
Biz buna ne kadar hazırlıklıyız.
Geriye baktığımızda yaptiklarimizdan dolayı ne kadar rahatız veya rahatsızız.
En önemlisi bu.
Yaptıklarımız veya dokunduğumuz hayatlar , yapamadıklarımızdan fazla ise yine problem değil.
Tek sorun yanlış için hep başkalarını günah keçisi seçme aliskanligimiz.
Kabul etmek , görebilmek , empati kurabilmek önemli bir meziyet.

Aslında hiç alışamıyor insan bir türlü kafanda çıkmıyor çök zor anlatamıyorum ama ya kabullenemiyorum ya da unutamıyorum çok farklı iz bıraktı bende