İlk kez kaç yaşlarında umutsuzluğa kapıldınız?

Ben genelde umutsuz olarak 15 yaşlarında kendimi umutsuz hissetmiştim ama o yaşlarda normaldir herkesin kendini umutsuz hissetmesi şu an ise umut olarak bakmıyorum olaylara yani mantık ve istatistik olarak bakıyorum bir şey oluyorsa bu benim çabam ile olur ve bende elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum her zaman başarmak için.

25lerde felan issizdim kppsye girmek icin dersaneye felan hazırlandım iste calsıyodum tazminatımı aldım sonra kpssden iyi puan tuturdum ama 2 yıl gecerliydi son 2 yıl gecerken hem issizdim hemde bi rehavet olmustu calısmak agır gibi geldı evde oturmak felan agır basıyodu sanki bi temmelıkmı desen karamsarlıkta cöktü her yere basvurdum memur olamiyorum bi türlü olamadım 32 yasına kadar ama yılmadım yine sınavlarda sansımı devam edip kpss devam ettim videolardan calıstım bu kez dersaneye gitmiyodum en sonunda memur oldum mebde ama 26 yasında bi karamsarlık yasadım evet

Sorduğun sorular o kadar güzel ve anlamlılar ki, her okuduğumda beni biraz daha geçmişe götürüyor. Bir bakalım, o soğuk karanlıktan sana daha neler getirebileceğim. 25 yaşındayken, 20 yaşındaki kuzenimle bir yandan balık tutarken bir yandan da gelecek ile ilgili konuşuyorduk. Ona yaşının henüz genç olduğundan, isterse her şeyi başabileceğinden bahsederken bana; " sen de gençsin ama sanki 50 yaşındaymışsın gibi konuştun" demişti. Hayatta çoğu kez umutsuzluğa kapılmış olmama rağmen, ilk kez o sözü duyduğumda gerçek manada bunun farkına varmıştım.

Umut hep var ya