Günahın mı daha çok, sevabın mı?

Adamın biri ömrü boyunca hiç günaha girmeden, ibadetle meşgul olmuş..

Huzur-u Rahmân'a çıkınca sormuş Mevlâ:

Seni ibadetlerinle mi yargılayım, yoksa rahmetimle mi?

Adam ibadetlerine güvener; "Elbette ibadetlerimle yargıla. Bir ömür sana ibadetle geçirdim.." deyince, Mevlâ emretmiş: "hesaplayın onun ibadetlerine karşılık benim ona verdiğim nimetlerimi.."

Günahsız ve ibadetle geçen ömrü tartıya koyup, karşısına da "gözünün görme nimetini" koymuşlar.. Onca ibadet, gözün görme nimetini sarsamamış bile..

"Atın bunu Cehennem'e! Kalan nimetlerimden davacıyım!" deyince anlamış ki adam, bir ömür ibadet hiçbir nimetin karşılığı olamaz. Demek ücreti de olamaz. İbadet yalnız ve yalnızca teşekkür imiş..

Rahmetine sığınmış Allah'ın ve kurtulmuş..

Demem o ki;

Yapılan iyilik, ibadet ve sevaplara güvenmek ucbtur.. Ucb ise hastalıktır.. İyilikler, bu yüzden Allah'tan, kötülük ise insanın kendi nefsindendir..

Diyemem ki sevaplarım fazla.. Bunun şeceresini tutamam.. Hem bazen bir günah, bütün salih amellerini yaktığı gibi, bazen bir sevap, bütün günahları yok edebilir..

#Vesselam

Ne oradaki Mizana çıkacak yüzümüz var, Ne orada Hakk' ın Divânına çıkacak hâlimiz var.
Âhîr zamandayız bataklığın tam ortasındayız. İki kuruş sadaka vermekle hayırsever mi olacağız. İki rekât namaz kıldık diye kurtulacağımızı sandık.
Rabb'im Adaleti ile muamele ederse zaten yanacağız. Eğer bizlere Rahmeti ile muamele ederse belki bizi Gâffar isminin hürmetine bağışlar inşallah

İnsan aciz olduğunu bilmelidir Rabbim ben zulmedenlerden oldum diyerek af dileyen pergamberlerin gelip gittiği şu dünyada sevabım veya iyiliğim çoktur diye düşünmek insanı kibre iter Allah korusun. Bizler dört dörtlük kul olsak ne yazar Rabbimizin güzellikleri yanında aslolan odur kibre ve gaflete düşmeyelim tövbeyi dilimizden eksik etmeyelim inşallah.