Size sürekli dertlerini anlatan arkadaşınız olsa ne yaparsınız?

Dinlerim diyenler, normal arkadaşlarından, aşk iş, ondan bundan bahaneleri olanlardan bahsediyor sanırım. Bu olay başıma 3 kez geldi. 3 de çok sevdiğim kişiler. Epeyce dinledim. Ki dinlemek zorundaydım. Uzakta olan günde 80 kez arayıp kafaya taktıgı aynı şeyi söylüyordu. Yakın olan gece gündüz işte evde uykuda her zaman karşısına dikip anlatıyordu. Bin bir dil döküyordum. Aynı şeyi milyon kez anlatıyordum tamam dogru takmayacam diyordu ve 3 dakika geçmeden aynı soru geliyordu. Dert dinlemek başka, dert olmayan şeyi dert eden insana yardım etmek başka şey.. Hepsini eninde sonunda doktora ikna ettim. İlaç alıp bir iki haftada kendine gelen de oldu.. Yavaş yavaş gelende. Onlara belli etmedim. Yanlarında oldum ama yemin ederim çok zor. Allah psikolojik rahatsızlığı olan, depresyon yaşayanlara da yanındakilere de sabır versin.. Ruhun emiliyor resmen.. Dünyanın en kötü hastalıgı ruh hastalıgıdır.. Bitten böcekten dert edip aylarca takıyorlar.. Allah korusun..🤲

Bu hatayı yapan bir insan olarak şunu söyleyebilirim ki; sürekli dert anlatan kişi melonkoliktir, benim de enerjimi düşürür , elbette ki yardım etmeye çalışırım lakin bazı kişiler bundan besleniyor, bazı kişiler biraz da ilgi görmek için dert anlatıyor, çünkü birisinin kendileriyle ilgilenmesini istiyorlar , çok güzel dinleyiciyimdir lakin kimseye de kendimi kullandırmak istemem, bazıları kullanacak kişi arar, bir insanın sürekli derdi oluyorsa ya başını belaya soktuğu içindir, ya aynı hataları yinelediği içindir, ya çevresi yanlış kişilerle dolu olduğundandır, ya yanlış kodlamalarla doludur beyni (küçükken ailesinden, kendisine bakanlardan gördüğü muamelelerden ötürü esas derdini bilmeden dert yükü ediniyordur kendine, henüz büyümemiştir), belki de kendini tanımıyordur daha, sürekli derdi olan bir insanın terapi alması lazım gelir , bakış açısını değiştirmesi gerekir. Büyümesi, yüzleşmesi gerekir dönüşebilmesi için.

Ben bu hatayı zamanında yaptım, dert dinleyen ama önemsenmeyen taraf oldum lakin haketmeyeni dinlemiyorum bile artık , öyleleri kendi kendini yesin, bazıları içinde elimden geleni yaparım lakin elimden pek bir şey gelmediğini görürsem de yapacak bir şey yoktur.

Bir tanıdık geldi aklıma, arkadaş sanıyordum onu lakin şeytanın tekiymiş, nankörün teki, her hususta yardımına koştum lakin derdim olduğunda bana şunu söyledi, olası, pufladı "sorunlarınla hem kendini mahvediyorsun hemde karşındakini bunaltıyorsun" Eee be nankör ben sabahlara kadar dinliyordum senin sorunlarını. Nankör ve bencil kişiler kafayı yesin, yalnızlık öyle kişilerle olmaktan iyidir, öyle kişileri hiç dinlemeyelim, cezasını da çekti, çünkü insan ne kadar şeytan karakterli olursa olsun yaptığı kötülük ayağına dolanır, sinir krizleri geçirdi

Bana sığınan insana elbette ki yardımcı olurum lakin sürekli dertli olmak aslında pek mümkün değildir, bazı kişiler acıdan beslenir ve böyle kişiler benim de enerjimi düşürür, sürekli derdi olan kişinin kendini bulması gerekir ve bunun yolu da terapi almaktan, psikolaga gitmekten geçer

Dinliyor gibi yaparım