Hayat seni kaç yaşından sonra olgunlaştırdı?

Sanki, yeni yeni, emin de değilim bak 😅 lakin olgunlaştım bence, geçmişteki hatalarımı net ve berrak bir şekilde görüyorum, insanların attığı kazıkları da görüyorum, hissediyorum, evvelden de hissederdim de adlandıramazdım, annem beni manipüle ederdi, sinsice laf sokarlardı, annem sana öyle geliyor derdi lakin şimdi kimse kandıramıyor beni, demek ki olgunlaşıyorum lakin hâlâ eksiğim, hâlâ fevriyim, artık annem de ikna edemiyor beni, sözlerimle ben susturuyorum onu, manipüle edilmeme seyirci kalan annemi de anlıyorum ama, sanırım 30 yaşından sonra olgunlaştım ben, çünkü 28 yaşında sanırım yüzleştim, o düğümler çözüldü, hazmetme, sindirme durumum da , kendimi adım adım tanımam da 30'dan sonrasında oldu, geç büyüdüm ben, klavuzluk yapan kimse olmayınca geç büyüdüm

Şu an 26 yaşındayım. Düşünüyorum da, 18 yaşındayken de 20 yaşındayken de çok farklı veya çok çocuksu değildim. Hep ciddi bir insandım, olgun görünüyor, göründüğüm gibi oluyordum. Ailenin en büyün kızıyım ama zaman zaman en büyük oğluda oldum. Bir olgunluk geldiyse, 6 sene önce evlilikle gelmiştir. İkinci olgunluk ise yaklaşık 1 sene önce bebişimle gelmiştir.

Belli bir yaş veremem. Çünkü insanın bitkiler gibi su alıp belli bir seviyede olgunluğa erişmesi bitmez. Çünkü olgunluk, bilgiden gelir. Ne kadar çok şey bilirsen, o kadar olgunsundur.

Bilginin de bir sonu olmadığına göre ölene dek pişmeye devam ederiz. Ve ben insanın yıllandıkça değil, kırıldıkça öğrendiğine inanıyorum. Yaşım genç olabilir ama belli bir olgunluğa eriştiğim kanısındayım. Zira çevremdeki pek çok kişide bu konuda benimle hemfikir

Her konuda olgun olmadığımı düşünüyorum. 18 yaşımdan beri çalışan biriyim, kendi ayaklarımın üzerinde durabiliyorum. Her işimi kendim hallederim. Ama bazı konularda çocukluk yapmak hoşuma gidiyor 😂

20 yaşımda herkesin göründüğü gibi olmadığını öğretti 30 umda da kimseye güvenmemem gerektiğini. Ama yine de yaşamın güzel olduğunu da öğretti aynı zamanda.

Ben hep olgun karakterli biriydim, çocukken bile. Amaa babamdan sonra çok değiştim, hüzünlü hep bir yanım. Eksiğim

Bu yaşımda olgunlaştığımı düşünüyorum. Her zaman olgun bir insandım ama bu yaşımda pembe gözlüklerimi de çıkardım.

Olgun muyum bilmiyorum. Ama degistigim yas 18/19 cok zor senelerdi benim icin. Su an cok kolay diyemem ama o zmndan iyi. Hayatimin her alaninda imtihan edildigim her duyguyu iliklerime kadar hissettigim zamanlar. Cok degistim ondan sonra

Şu yaş diyemem ama her yaşta bir adım fazlasıydım gibi hissettim :D

Ayrıntıya fazla girmeyeceğim 14-15 yaşlarında iken arkadaşımın babası ile başıma bir olay Geldi o gün sonra hayata bakışım daha gerçekçi oldu 😥

Şu aralar fazlasıyla olgunlaştırdığını hissediyorum. Kişilik olarak yaşımdan daha olgun olduğum söylenir zaten genelde ama yaşanmışlıklar fazlasıyla etkiliyor imiş.

ben çocukluktan itibaren geriye doğru gittiğini düşünsem de bazen.. şu an olgunlaşma evresinde loading kısmındayım sanırım 🥴