Ömrünün ilkbaharında mısın yoksa sonbaharında mısın?

Ömrümün son baharında olduğumu hissediyorum daha çok.

Hüzünlü bir melodiyle başlar sonbahar, Yapraklar sararıp solmuş düşer yerlere. Güneşin sıcaklığı azalır yavaş yavaş, Geceler uzar, günler kısalmaya başlar.

Bir zamanlar yemyeşil olan ağaçlar, Sarı, kırmızı, turuncu renklere bürünür. Rüzgarın estiği günlerde yapraklar, Dans eder gibi havada süzülürler.

Sonbaharın getirdiği bu güzel manzaraya, Hüzün de eklenir insanın içine. Belki de, geçen yazın özlemiyle, Daha da büyür bu hüzün ve acı içine.

Bize her mevsim bahar. Bu bahar ne ilk ne de son bahar. Hep bir umut hep bir macera. Yorulmak var maa pes etmek yılmak yok. Ömrümüzün miktarı belli değil lakin onun az ya da çok iyi ya da kötü olması biraz da bizim elimizde. İyiliğin ve hayrın peşinde olanlar pişman olmayacaktır. Buna rağmen zorluk çekenler için ise mutlaka bir mükafat vardır.