Beni yalancıktan da olsa sever misiniz?

Kendimi çok yetersiz hissediyorum. Bu hayatı hiç hakketmiyorum. Aldığım nefesleri hakketmiyorum. Topluma uyum sağlamakta çok zorlanıyorum. Sevgiye muhtacım. Sırf o boşluğu doldurmak için dolduranın bana zarar verip vermediğine bakmıyorum bile. Küçüklüğümde dolmayan boşluk büyüyünce ilişkilerde çok acı veriyor. Aslında ailem beni düşünüyor ama neden sevgiye bu kadar açım bilmiyorum. Belki sürekli baskı yapıp kısıtladıkları için olabilir. Belki hayatta kalmak için onlara boyun eğmek zorunda olduğum için olabilir ama yine de seviyorlar düşünüyorlar arada veya belki de ben nankörüm. Sonra başarılı bile değilim. Etrafımdaki herkes çok başarılı. Ben bir üni sınavını bile kazanamıyorum. Ayaklarım yere basmıyor. Gerçekci hedef bile koyamıyorum. Çünkü çevremde işsiz kalırsın, geçinemezsin diye çürüten birileri oluyor mutlaka. Beni yalancıktan da olsa sever misiniz? Ben aslında hiç olmamalıydım. Keşke hiç doğmasaydım. 😔 Bu soruyu kimsenin umursamıcağına eminim ama olsun belk xper kasmak için yazanlar olur.