Her güçlü fırtına daha güçlü bir sığınak yapmamıza neden olur mu?

Fırtınalı günlerimi anımsadım da, o günler yaşanmasaydı şimdiki halime kavuşamazdım. Dostu, düşmanı, ikiyüzlüyü, yalakayı, sinsiyi fırtınalı günlerimde gördüm, herkesi layık olduğu yere koydum haddini bildirerek, geri dönüşlerine kayıtsız kaldım, incittim, çünkü incindim, beni paramparça ettikten sonra hiçkimse her şeyin eskisi gibi olmasını ummasın , ne bekliyorlardı, enkaz altında bıraktıkları o kız onlara sevgi dolu mu davranacaktı, manipüle ettikleri o kız , onlara fırtınayı yaşatmayacak mıydı? Görmezden geldikleri , hiçe saydıkları o kız, onları reddetmeyecek miydi, onları hiçe saymayacak mıydı? Ben sadece yaptıklarını iade ettim onlara, evime gelmek istediler, hayır dedim. Benim kalbim bir insanı sevmiyorsa kalbimin bir bildiği vardır, sinsileri asla hayatımda istemiyorum.
Evet, yaşadığım fırtınalar beni daha güçlü bir insan haline getirdi ve ben olduğum, dönüştüğüm insandan mutluluk duyuyorum, iyi ki de böyle oldum, iyi ki de had bildiren, laf sokan, hiçe sayan, reddeden, engelleyen, silen, değer vermeyip davetlerine icabet etmeyen, mesajlarını okumadan silen, mesaj gönderdikleri vakit profil resmini kapatan, yolda rastgeldiğimde nefretle bakan, görmeyen bir kişi oldum, iyi ki.
Asla da hakkımı helal etmeyeceğim , bu da benim asla değişmeyecek bir kararım, zira ben onlar gibi ikiyüzlü, yalaka olamıyorum, iyi ki de öyle değilim.
Aslında çok merhametliyim lakin bazılarına hiç acımıyorum, ben onların elinin değdiği hiçbir şeyi istemem, ben onların selamını almam.
Yara aldıkça en çok Rabbim'e ve kendime sığındım. Aldığım yaralar iyileştirdi beni , yara aldığım yerden iyileştim, can buldum. Fırtınalar iyi geldi bana, ben hiç olmayacağımı düşündüm bir ben oldum

Aynı durumdayım ve ailecek aynısi var biz sürekli yerde oturduğumuz için oluyor öyle ayakkabı ile alakası yok olsa diğer ayağında da olurdu saçma sapan yorumlar yapmayın sadece sürekli sağ ayağını altına alıp oturmaktan geçmiyor maalesef kendimizi avutmaya gerek yok