Her şey bir gün yoluna girer mi yoksa kendimizi mi kandırıyoruz?

Maalesef benim umudum yok hiç bir şekilde. yani bir şeylerin düzeleceğine olan inancım kalmadı diyebilirim. bu yüzden de benim için bir şeyler düzelmeyecek maalesef. ama yine de umutlu olmak gerekiyor bence Yolumuza çıkan engeller, çoğu zaman motivasyonumuzu kaybetmemize neden olur. Ve motivasyonsuzluk da pes etmemize… Oysa engelleri aşmanın yolu cesaretten geçer. Böyle anlarda yapmamız gereken aslında çaresiz hissetmek değil, bakış açımızı değiştirmek olmalıdır. Çünkü aslında, bir Zen atasözünün de dediği gibi; “Engeller, gidilen yolun ta kendisidir.” Zen Habit blogunun yaratıcısı Leo Babauta, karşımıza engeller çıktığında yapmamız gerekenleri şöyle sıralıyor; “Kaçmayın, etrafından dolaşmayın. Engele yaklaşın ve onu tanıyın. Böylece onunla başa çıkmanın yollarını keşfedebilir ve yeni bir beceri edinebilirsiniz.” Hayat, hiçbir zaman sorunsuz ilerlemez. Ancak gelişimi sağlayan, sorunları çözebilmek ve onların önüne geçebilmektir. Böyle bir bakış açısı geliştirmek, özgüveninizi de artıracaktır. Erteleme alışkanlığı, büyük bir problemdir ancak aslında size yol gösterir. Bu davranışın altında güvensizlik gibi kendinizle ilgili rahatsız olduğunuz bir şeyler yatıyor olabilir, başarı ya da başarısızlıktan korkuyor olabilirsiniz. Bu noktada yapmanız gereken, korkularınızı, rahatsızlıklarınızı ve güvensizliklerinizi yanınıza alarak onlarla çalışmayı öğrenmektir. Önemli olan tüm bunlara rağmen bir şeyler başarmaktır. Bu problem, sosyal hayattaki mutluluğun önündeki bir engel ya da yürünmesi gereken bir yol olarak görülebilir. Çoğu kişi, utangaçlığına yenik düşerek sosyalleşmemeyi tercih eder. Böyle bir probleminiz varsa, utangaçlığınızı anlamaya çalışın. Nedenlerini inceleyin ve hayatınıza olan etkilerini gözden geçirin. Korkularınızı yenin. Çevrenizdekiler sizi sürekli eleştiriyorsa, onlara sinirlenebilir, hayatın adil olmamasına kızabilir ya da bu insanları duymazlıktan gelebilirsiniz. Ya da bu durumu kabullenerek, sizi eleştirdikleri için teşekkür edebilir ve bu konuyu onlarla daha detaylı konuşabilirsiniz. Böylece eleştirileri yapıcı bir şekle sokabilir ve eksik ya da yanlış yönlerinizi geliştirebilirsiniz. Unutmayın, tüm engeller aşılabilir. Yeter ki engellerin size gerçekten engel olmasına izin vermeyin. Hedeflerimizin önünde birer set gibi duran, ama hepsinin başlangıcı ve çözümü içimizde olan bir sürü olumsuz duygumuz vardır. Aslında bu duygularımızı tanıma adına attığımız her adım bizi hayallerimize ve hayallerimizde aradığımız mutluluğa daha da yakınlaştıracaktır. Hayaller peşinden giderken karşımıza çıkacak engellerden çekinmemeli, onların ruhumuzu felç etmesine izin vermemeliyiz. Yunus Emre’nin bu sözünü her zaman aklımızda tutalım: “Dağ ne kadar yüksek ise yol onun üstünden aşar.” her şey gönlünüzce olması dileği ile...

atatürk diyor ki, "eğer bir işi başarıya ulaştırmak istiyorsam, ben onun önündeki engellere bakarım. engelleri kaldırırsam, başarı kendiliğinden gelecektir."

bizler başarı odaklı düşünüyoruz, engeller üzerine hiç düşünmüyoruz. mesela kendi hayatımdan örnek vereyim. ben bu yukardaki sözü okumadan önce sürekli çok çalışmam gerek ki şu şu sıkıntılarımı çözeyim şunları şunları yetiştireyim diye düşünüyordum. evet kendi kendime çok çalışıyormuşum gibi düşünüyordum ama sürekli yetersiz geliyordu. sonra bu düşünce açısıyla baktım, benim çalışmamın yetersizliğine sebep olan engel nedir dedim. baktım ki 2 dizi aynı anda seyrediyorum, 3-4 youtuber'ın her günkü içeriğini takip ediyorum. günde 1-2 saatte oyun oynuyorum. yani evet günde 2-3 saat ekstradan kendim için bir şeylere çalışıyorum ama dediğim gibi o bana çokmuş gibi geliyordu fakat önümdeki engel, benim çalışmama ayırdığım vakitten çok daha fazlasını boşa harcamamdan kaynaklanıyordu. yani bu demektir ki, benim şu an 4-5 saat vaktim var ona rağmen 1-2 saat ayırabiliyorum. eğer 10 saat boş vaktim olsaydı, o zaman da 3-4 saat vakit ayırabilecektim. çünkü engeller halen orada durmaya devam ediyor. o yüzden günde sahip olduğum saati arttıramayacağıma göre? mecburen boşa harcadığım vakitten kesmem gerektiğini anladım. çünkü uykumdan kesmeye çalışırsam bu sefer var olan verimimden de kaybedeceğim. bu şekilde düşünmeye başladım ve boşa ayırdığım vakitleri sınırlandırdım. bunu yapmak için de bir arkadaşla anlaştım ve artık sahura kadar oturup işimize gücümüze bakabiliyoruz.

uzun lafın kısası, her şey yoluna girer mi? eğer bir şeyler yoluna girsin diye gereklerini yerine getiriyorsan evet bir gün girer. ama akıllı çalışmıyorsan o gün git gide uzaklaşır, bunu yakınlaştırmakta akıllı çalışmaktan geçer. değilse nasip kısmet deyip zaman her şeyin ilacıdır deyip beklemek kendini kandırmanın ta kendisidir. umarım anlaşılmışımdır, bol şans herkese xD

Yoluna girer, ancak matrixden çıkarsanız.

Yöneticiler, amirler, müdürler, patronlar sizleri sömürüyor değil mi? Anne-babanız sizi yarattı, bu konuda aksine yapabileceğiniz hiç bir şey yok. Ya girişimci olup, yazılım öğrenip kendi işinizde çalışıp zengin olmaya doğru ilerlersiniz, ya da sizi sömürmelerine izin verirsiniz. İkinci seçenek için çözüm: Ürememek. Sen sömürülüyorsun ve bu kötü şartlarda yaşıyorsun diye gelecek neslini harcamaman gerekir. En azından bunu yap ta senin hayatın kötü devam etse bile evladın için endişelenmezsin.

Hicbirsey eskisi gibi olmaz olamaz, bir vazo kırılır, yapıştırılır ve tekrar kullanılabilir, ancak asla eskisi gibi görünmez ve yenisi kadar mutluluk vermez. Dünyada artık bu seviyede maalesef. Yenisinin gelme ihtimali yoksa, b. k edilen eskisi hiçbir şekilde düzelmez, sadece durum idare edilir, her seferinde yaptığımız gibi...