Şu an çok sinirliyim Ama sebebını bılmıyorum sadece dun gece.. detayy?

Ya nasıl söylesem , Kımse benı ınsan yerınde koymuyor.. Bu hayata gelırken bıle böyleydı mesela Annem bana hamıleyken butun herkese haber vermıs doğdugumm sıra kımse gelmemıs zıyarete , sadece annemın annesı gelmıs , zaten sorun bu değil bu örnek , bırıne bı fıkrımı söylesem takmıyor bile , Eskıden arkadaslarım vardı sırf arkadasım dıye yamadıgım fedakarlık kalmadı ona ragmen benı takmadılar ben pek anlatamıyorum derdımı doğru cumlelerı bıle bulamıyorum.. mesela : Eskıden arkadaslarım var demıstım.. arkadaslarım alkol kullanıyordu bende nadır kullanıyordum ( şimdi kullanmıyorum ) neyse ben ıctım saçmalaya basladım sırf sacmaladım dıye bırısı bana tokat attı sonra benımle konusmayı kestı , Sonra sevdıgım vardı olmaz olsun yıllarımı verdım her sevdıgımı söyledıgımde bana etmedıgı kufurler hakaretler kalmadı.. ve ben onunla hıc sevgılı olmadım.. bunlar hep örnek sımdı hıc bırı yok olmassında ama ailem bıle benı ınsan yerıne koymuyor.. Aileme bır fikrimi söledıgımde bile takmıyorlar.. Artık Alıskanlık halıne geldı bırı bana ıyı davrandıgında ınsan yerıne koydugunda şaşırıyorum.. Tabı şaşkınlık kısa suruyor gene basa sarılıyor Bunun nedenını hala çözemedım.. Karakterımı kısılıgımı anlatıyım sıze : Ben Bırı ıle arkadas , dost isem Onunla ölumune kadar gıderım desekı bana hadi ölmeye gıdıyoruz dese bir anlık şüphe bıle etmem , sevdıgım kısı ıcınde aynısı olur.. Çok ıyımserım Dusmanıma bıle kıyamam.. Her zaman bu böyle oldu oluyroda Sizce nedenı bu mu İyi olmam mı?