AAnlamayan sorsun lütfen ?

Cidden sevseler de fark etmez ben zaten hiçbir şeye karşı çıkmayan biriyim ama herkes karşı çıktı ben şuanda karşi çıksam ne olur ki kendi kendime konuşuyorum işte. Sevgi çözüm olamaz bence kafam farklı çalışıyorum benim mesela takıntılıyım dedim ya sevgili yapsam her gün ona şundan bundan bişey olur mu diye sıkıyorum boğuyorum kimse sevemez sevse de ben bitik olduğum için hevesim yok. Ben biri ölse bakmayan biri olduğum için galiba o türden arkadaşım yok hiç. Karşı çıkmayan birinin karşısına da hep ya ezenler çıktı ya da ben kötü olsam da yardım etmeyen izleyen dinleyenler eğlenenler bıktım cidden anlatmaktan yanliş kişilere anlatmaktan da bıktım.

Evde zaten sevilmiyorum

Çocukluktan beri ben hep terstim zaten ama neden bilmiyorum. Hep her şey itici geldi bunu anlatmak istedim sadece... Kendimin bu yüzden itici olma ihtimalimi bile düşünürken düşünceler arasında boğuldum gittim evet her şeyi ciddiye alâ alâ böyle oldum. Artık ciddi bir sorunum var ama ciddiye almıyorum. Ve bundan garip şekilde zevk alıyorum. Hiç umursamaz olmadıgım kadar umursamazım ama bu aileme karşı olması saçma geliyor ama çevreme karşı kazandım hissi uyanıyor. Ailem zaten anlamaz onlara karşı kazandım duygusu bile hissedemiyorum. Çünkü son darbeyi annem vurdu sağlık açısından. Ama sevmiyorum zaten sevmediğim birine de ne anlatmak istiyorum ne anlatmamak yok gibiler. Sonuç olarak ben kötüyüm ama tek dikkate aldıgım mutlu olduğum ama bunu yansıtacak biri bile yok. Çünkü yansıtmasam daha iyi her şeyi anlattım hayatım boyunca zaten. Bu suskunluğum da anlattıklarıma karşı. Çünkü aileme karşı suskun olamam çünkü hiç konuşmadım. Bilişsel davranış mı deniyor bilmiyorum ama beni suskun yapan her ne olursa olsun ben bi yerlerden intikam duygusu alıyor ve köklü değişiklik hissediyor isem iyi hissediyorum. Ama bu şuanki durumumun annem yüzünden olmsaı sinirimi bozuyor o öldüremez gibi. Çünkü gerçekliğe döndürüyor beni sanki ben kafamda intikam aldıgımı yaşamam gerekiyor şuanda. Gerçeklerden dolayı öldüm diye daha ne kadar bu duygularımı erteleyeceğim?
Ya hep ya hiç diye bakıyorum ama annemin bu fikirlerimde yeri olmasını bile sevmiyorum. Keşke başka biri öldürseydi. Zaten el birliği ile öldürdüler. Bu duyguları kazanınca yaşamak isterdim ama hiç teyim artık.

Anlayan biri görünce hemen yazdım kusura bakmayın

Hani kesin hasta olacagını bilirsin ya o gibi şuanda benimki ama bekliyorum işim şansa kaldı dini inancım da kalmadı çünkü ben dini de takıntı ile yaşadım ( dua etmek zorundayım gibi. )

Evet alçak gönüllü gibi yapıp her şeyi alttan aldım hayatım boyunca öyle olmak istedim ama içten içe sinir oluyordum herkese

Olur istek attım teşekkür ederim

Bitmek kötü mü ki

Herkes niye mi yaşıyom ne anlamda