Tramvalar sadece yaşanarak mi kazanılır yoksa çevremizde gördüklerimiz tramva olamaz mı?

Gördüğümüz, yaşadığımız diyebilirim. Bak sana güzel bir travma. 3 yıl önce arkadaşımın düğün vardı kız kaçmıştı arkadaşıma işte neyse hatta bana da nikah şahitim ol demişti ben istemedim ama ısrar edince kıramadım kabul ettim. Neyse düğün nikah şeysinde kızın ailesi geldi kız değil diyince afalladım arkadaşımda öyle bende arkadaşıma dedim boş ver takma kafana geçmişte kalmış bir şey seni seviyor kız geçmiş ilişkisine takılma dedim belki yalan söylüyor kovarız şimdi olur biter hem gerçekse de takma kafana filan derken babası hayla şey yapınca bende demiştim nerden biliyon sen mi yaptın demiştim. Babası da bana öyle değil g3riz3kalı çocuğum erkek ameliyatla kız oldu ondan kız değil diyorum. Afalladım babası herkesin içinde anlattı çocuğu benim arkadaşıma aşıkmış aslında kız sandığımız erkekmiş ondan kız değil demiş. Arkadaşım depresyona girdi tabi. Bende olsam bende girerdim ya intihar ederdim ya herkesten uzak bir yerde yaşardım yediremezdim bunu kendime. Bide tüm aile akraba arkadaşlar da vardı o düğünde anam anam. Evlenmekten soğudum bana gelen tekliflere bile kızı görmeden hayır diyorum.

Travma : depremde her şeyini kaybetmektir, sağlığından olmaktır, ailenin sana tahmin edemeyeceğin kötülüleri yapmasıdır... Geri kalan şeyler aşktır şudur budur şımarıklıktır.