Burnunuzda tüten bir şey var mı?

Çocukluğum."eski evimiz" kardeşlerim sobamızın tütüsü... Babamın boru birleşimi yerine tuzlu bez yapıp sarışı😌Bazen diyorumki kendime neden düşünür, nereden bulursun bunları? Ne nasıl çağrıştırır kafandakileri. Neden duyar, nasıl konuşursun onlarla?

Tütmek kelimesiyle düşüp kalktım bu ara. O kadar çok şey anlattı ki.. Düşününce negatif bir durum çağrıştırsa da bazı kelimelerle bir araya gelince ne güzel duyguları ifade ediyor. Zararlı bir eylem gibi geldi tütmek bana. Mesela van'da yaşarken kömür sobalı evde otururduk ve bir aile için felâketti sobanın tütmesi, ölüme ya da en hafifinden zehirlenmeye çağrı demekti. Haber yollayıp hadi gel buradayız diye randevulaşıp, haberleşme biçimiydi sanki. Rüzgâr ters esse zamanla tıkanan bacanın ihanetini, sırtından vurmasını çağrıştırırdı bana. Babam herkes uyusa da sabah işe gidecek olmasına rağmen asla yatmaz, soba zarar vermeyecek duruma gelene dek kendini huzurlu hissetmezdi. Göze görülmeyen bir fedakarlığı gözümüzün yanmaması adına görev bilmiş ve bundan asla şikayet etmezdi. Aklımın erdiği andan itibaren O'nun bu süssüz, gösterişten uzak, hiçbir kitapta yazmayan, kutsanmamış daha nice davranışlarına minnet duydum, hayranlık besledim, özendim kardeşlerim ve annem adına borçlu hissettim kendimi. Tanrı, adalet ve toplum yüceltmesi veya koruması ile onurlandırılmayı beklemeden yaptı bunu kimseye hissettirmeden..

Evet var.. Çocukluğum ne kadar güzel günlerdi.. Kendi çocukluğuma bakıyorum sonra dönüp kendi çocuklarımın çocukluğuna bakıyorum arada dağlar kadar fark var. Şimdiki çocuklar evet çok şanslılar ama dört duvar arasında kalmak zorundalar.. İstedikleri gibi enerjilerini atamıyorlar..