İçim çok buruk sizin de öyle mi?

Pandeminin başlamasıyla hayatımız mahvoldu. Her şeyin tadı kaçtı. En sevdiklerim mutsuz. Ben mutsuzum. Dışarıda cıvıldayan insanlar yok. İnsanların yüzleri asık. Doğal afetler hepimizi yaraladı. Ruhumu kaybetmiş gibiyim. Belki fikirlerimi bile kaybettim. Duygularım var, yok arası. Eskiden bir yakınımı kaybettiğim zamanki gibi, donuk ve ruhsuzum. Sadece çalısıyorum. Daha fazla borcum olsun diye. Yaptığım tek iş yetmiyor. Çok mutsuzum, sanki ben hızlı koşmaya başlayınca kısmetim aynı hızla uzaklaşıyor benden. Bir şeylere yaklaşmıyorum, benim için çok zor. Yerimde sayıyor gibiyim. İleri nasıl gideceğimi bilmiyorum. Yolu kaybettim sanki. Açılmasını beklediğim kapılar açılmadı. Yine Halime şükrettim. Bensiz hayat nasıl olur diye aklımdan geçiyor bazen.,, Ama olmuyor işte. İçimi döktüm, Bunları anlatabileceğim kimse yok, özür dilerim.