Hiç mutluluktan ağladınız mı?

Dört kez ağladım. İnsanlarla bağ kuramıyorum , onun içindir ki kitablarıma sığınıyorum, insanlarla kuramadığım bağı kitap karakterleriyle, film karakterleriyle kuruyorum, insan mutluluktan niye ağlar ki? Kendisi için oldukça ehemmiyetli olan duasının kabul olduğunu görür ve mutlu olur, mutluluktan ağlar ki her duam çok beklemeden kabul oldu diyebilirim, inşallah bundan sonra da hep böyle olur. Onun dışında iki kez ağlamıştım mutluluktan, okuduğum kitap karakteri olan zihinsel engeli olan Mesut, kendisini evlat edinen öğretmen annesinden okuma yazma öğrenememişti ama öğretmen annesi vefat edince çok sonra annesinin torunu tarafından, geliştirdiği icat sayesinde okuma yazma öğrenmişti ve ben orada ağladım, annesi de hayatta olsa, o ana tanık olsa şüphesiz o da mutluluktan ağlardı , İclal Aydın'ın Üç Kız Kardeş kitabında bana mutlulukla hüznü bir arada yaşatan çok detay oldu, fevkalade güzel bir kitaptı, ben Mesut'u çok sevdim. Mesut gibi insanların , düşen, hayata yenik başlayan kişilerin hep kazanmasını istiyorum. Mesut'un Sadık Bey'e olan sevgisine nasıl ağladım, ah birçok kişiden şanslı.

1972 yılında yayınlanan evlat filminde de mutluluktan ağlamıştım, başrollerinde Fatma Girik, Ekrem Bora, Murat Soydan ve Kahraman Kıral'ın oynadığı evlat filminin son sahnesinde babası kendisi olmasına rağmen Yusuf kütüğe, Şeref'in adını yazdırmıştı, işte orada mutluluktan ağladım, gözyaşlarım sel oldu. Şeref gibi insanların sayısı çoğalsın, ömrü uzun olsun.

Hababam sınıfı güle güle filminde de ağladım, mutluluktan ağladım, keza Hababam Sınıfı'da Mahmut Hoca müdüre öğrencilerini savunurken evlatlarım deyip kalp krizi geçirirken de ağladım lakin mutluluktan ağlamamıştım orada.

Haa bi de Çalıkuşu dizisini izlerken de mutluluktan ağladım. Aydan Şener ve Sadri Alışık'ın birlikte oynadığı o kısım da nasıl ağlamıştım, bazen bilerek izlerim yeniden o sahneyi yine ağlamak için, Çalıkuşu kitabını okurken de mutluluktan ağlamıştım o kısmı okurken de öyle.

Hayrullah Bey'e benzeyen, onun gibi olan tanıdığım bir doktor vardı , bana söylediği sözlerle hayatıma dokunmuştu, bazı kişiler unutulmuyor, ruha dokunan kişiler unutulmuyor.

Görünen o ki; kitaplarım ve diziler/filmler olmasa ben şu yaşıma dek mutluluktan ağlama duygusunu hiç yaşamayacakmışım. Mutluluktan ağlamak bambaşka bir hissiyat, iyi ki bu hissiyatı yaşadım, mutluluğun en güzel halidir mutluluktan ağlamak