Aşamadığınız psikolojik bir durumunuz var mı?

33 yaşındayım işsizim bekarım asosyalim hep evdeyim senelerdir evden dışarı çıkmıyorum gençliğim hep böyle geçti hayatı kaçırdım hayata geç kaldım

Çocukluğumdan beri içe dönük çekingen utangaç sessiz biriyim hiç açılamadım böyle kapanık kaldım zamanla daha içime kapandım gençliğim hep eve kapalı geçti
öz güvenim gelişmedi hayata karşı güçsüz biriyim

Hayır

Zaten çürüdüm sayılır gençliğim hep eve kapalı işsiz asosyal yalnız mutsuz geçti senelerdir eve kapalı yaşamaktan yaşadığımı unuttum 34 yaşına giriyorum ama hayata karşı güçsüz yetersiz zayıf hissediyorum ve hayata geç kalmış hissediyorum utangaçlık geçmedi geçmiyor geçeceğini de sanmıyorum gitsem neye yarayacak

Ailemle yaşıyorum arkadaşım çevrem yok ben çocukluğumdan beri böyleyim utangaç çekingen içe dönük sessiz bir yapım var insan içine çıkamıyorum sosyalleşemiyorum okula askere gittim ama buralarda da kendimi belli ettim ve zorluğunu çektim yani olmuyor aşamıyorum utangaçlık öyle basit bir şey değil yaşayan anlar kontrol edemediğim bir özellik diğer insanlar gibi olamıyorum kendimi kapatıyorum utangaçlık yüzünden gencligimi 1 gün bile yaşayamadım çünkü evden dışarı çıkamıyorum işe giremedim gezemedim eğlenemedim sevgilim olmadı hayatın içinde olamadım belki de çocukluk ve ergenlik dönemlerinde destek almam gerekti çünkü o yaşlar gelişim için ve yetişkinliğe geçiş için en önemli yaşlar

Bu videoyla ilaçla olacak bir şey değil benim mizaç ve kişilik yapım utangaç çekingen içe dönük sessiz maalesef bu benim için kalıtsal bir özellik 34 yaşına geldim çocukluğumdan beri aynıyım düzelseydim bu yaşıma kadar düzelirdim bu yaştan sonra değişeceğini sanmıyorum umutsuz inançsız değilim ama bazı şeyler maalesef değişmiyor bunu anladım

Sonuçta bu yaşıma kadar böyle gitti istesem de değişemedim değişemiyorum