Bir süredir sürekli sıkılıyorum, tükeniyorum. Ne iyi gelir?

bir süredir. yaklaşık bir aydır sıkılıyorum. evet bu yani direkt olarak , sıkılmak. içimden bir şeyler yapmak geliyor oraya buraya gidesim geliyor , gidiyorum da. gidiyorum , orada sıkılıyorum. arkadaşlarımla otururken , muhabbet ederken ; uzun sure oturamıyorum ornegin sıkıldıgım ıcın. baska bir yere gidiyorum. istediğim yer neresiyse oraya gidiyorum. gittikten sonra orada da sıkılıyorum. sıkılmak kelimesi yasadiklarimi antipatiklestiriyor olabilir ama aklima farkli bir ifade edis bicimi gelmiyor. bezmek denir ya , ondan. canım hıcbır sey istemiyor degil ama canım istediklerinin yapilmasina ragmen tatmin olmuyor. oyle bir sey dusunun. cagresi yok sanki. konusmak istiyorum bazen birileriyle , konuşuyorum ; ama yalnızca cok kısa bir sure bu bana iyi hissettiriyor , sonra yine aynı terane. konusmaktan sıkılıyorum , insanlarla fikir alis verisinden , insanların ve kendi problemlerimden , biktim anlayacagin. bıktım. beni iten bir sey yok. su an bu yazıyı yazarken oyle hıssetmıyorum , keyifliyim su an. ama biraz sonrasi icin bir sey soyleyemiyorum. psikolog yardimi istemiyorum su an belki de bu kendi basima atlatmam gereken bir surectir.

cok arada kaliyorum. bu beni cok sıkıyor sonra sıkılmaktan sıkılıyorum , sıkıldıkca tukenıyorum.