Bir insanı en iyi nasıl tanırsınız?

Öfke anında tanımak mümkündür, kaliteli bir insanın öfkesi de kaliteli olur, kaliteli bir insan kaçak dövüşmez, sinsi sinsi laf sokmaz,1 öpüp 10 ısırarak laf sokmaz kaliteli insan, bazı kişiler öfkelerini, nefretlerini sinsilikle kamufle ederler, öyle nefret doludurlardır ki, öyle haset doludurlar ki lakin ya ustaca, sinsice,1 öpüp 10 ısırarak laf sokarlar, çünkü korkaklardır, çünkü kavga etmeden, kendilerine laf getirmeden pis ve sinsi niyetle öfkelerini göstermek ve kişiyi kendinden etmek niyetindedirler, her öfkesini kontrol edip bağırıp çağırmayan insan kalitelidir diye de bir şey yok aslında. Bazı kişiler öfkelerini değişik şekilde gösterir, sinsi sinsi intikam alarak lakin bence kaliteli insanın intikamı bile asil olur, sinsice laf sokmaz, kaçak dövüşmez , hadsizlik yaparak had bildirmeye çalışmaz kaliteli insan, önce kendi haddini bilir, insan öğretmek istediğini kendi de uygulamalı.

Aslında her öfkesini kusan, bağırıp, çağıran kişi de kalitesizdir diyemeyiz, bazı insanlar kendileri çok dürüst olduğu için insanların adaletsizliğiyle başa çıkamıyor, yaşadığı travmalardan ötürü bağırarak çıkartıyor sesini, kaçak dövüşenlere karşı , sinsi sinsi işini alttan alttan halleden mikroplara karşı yenilgiye uğruyorlar ve bu yenilgi onları çileden çıkarıyor, kendilerini koruyamayı bilmediklerinden ve vasat kişilerle yaşamak mecburiyetinde olduklarından öfke dolu oluyorlar.

Tanımak da zamanla ilgili değil, anlamakla ilgili bir şey.

Ben aslında kötü olmayıp, anlaşılmadığı için kavgacı olan , öfke patlaması yaşayan kişileri anlıyorum, onlar belki en haysiyetli kişiler lakin tutumları yanlış, haklıyken haksız duruma düşürüyorlar kendilerini.

Bir insanın, diğer kişiyi ezebilecek güç elindeyken bunu adi bir şekilde kullanmamasından, o kişiyi böcek gibi ezebilecek gücü varken ben kaliteliyim, savaşım da kaliteli olmalı diye düşünüp eyleme geçirmesinden ötürü kaliteli olduğunu düşünürüm.

Düştüğümde tanırım bir insanı, güçlüye yalakalık yapıp, güçsüze öfkesini belli etmesinden tanırım, sinsi sinsi davranışlarından tanırım, aramız bozukken tanırım lakin en çok düştüğümde görürüm asıl çehreleri.

Düştüğümde beni daha çok itmeye çalışıyorsa tanırım, nasıl bir mikrop olduğunu görürüm ve ayağa kalktığımda da bedelini ağır ödetirim.

Ben ağladığımda bunu görüp gözleriyle gülmesinden ötürü düşman olduğunu görürüm, bazen kavgaya da gerek kalmıyor, bazen sessiz savaşlar o kişilerin nasıl bir pislik olduklarını gösteriyor, kendi pisliklerinde boğulsunlar. Rabbim'in adaletine sonsuz güveniyorum ve inşallah yoluma kalitesiz, bayağının aşağısı, aşağının bayağısı yaratıklar olduklarını sinsice gösteren, kalpleri öfke doluyken yüzleriyle melek olduklarını sanan ikiyüzlü yılanları Rabbim karşıma çıkarmasın ve böyle kişilerden alsın intikamımı hem bu dünyada hem de ahirette inşallah.

İnsanları tanımak öyle kolay olmuyor, bazıları ikiyüzlü bir yılan ve onlar öfkelerini bağırarak dile getirmez , kalplerinde ki hasedi gizli tutar lakin kişi savunmasız kaldığında, kendini savunamayacak güçte olduğunda görür asıl çehreleri bazen , çünkü bazı kişiler öfkelerini kamufle etmekte ustadır, lakin kalblerde olanı Allah çok iyi bilir ve öyle muamele eder