Hiç birşey umrumda olmasın istiyorum ya siz?

Benim başıma ayrılıktan sonra gelmişti bu durum. Hatta beni ayrılığa sürükleyen şeydi diyebilirim. Çok fazla umursayıp değer verdiğimde çok canım acımıştı. Sonra çok önemsediğim şeyleri canım yansa bile önemsememeye başladım, takmamaya, takmıyormuş gibi yapmaya başladım. Bir yerden sonra gerçekten takmıyormuş gibi yapmama gerek kalmadı çünkü artık umursamıyordum ve her şeye alışmıştım. O yüzden birini elimde tutmak ya da ilişkiyi devam ettirmek gibi bir zorunluluk hissetmedim, olsa da olur olmasa da olur umrumda değil modundaydım. O günden beri hissizim ve günlük hayat, haberler, siyaset, arkadaşlar, ilişkiler, üzüntü, mutluluk, sevinç, stres, sinir vs. hiçbir şey umrumda değil

-Yastiga kafami koydugum gibi yatarim.
-Ortamda biri arkandan konusmus ama sana soylemek olmz dediklerinde iplemem.
-Bira icip isemekten zevk aliyorum.
-Arkadasimla tartissam o an ve sonrasi icin ölü biri haline geliyor.

Kisacasi kimse benden degerli degil ve umrumda da degiller. Kiz arkadaslarimda, erkek arkadaslarimda, ailemizin bir ferdi olan abimde olse umrumda degil.