Sen kendine yetiyor musun?

hayatta kendinden başka bi aslın yoktur.

hayatında aslolan ben'liktir. kendindir. başkası değil.

senin hayatını yaşayan anlayan gören işiten sensindir. başkası değil.

çünkü başkasının hayatı değildir. senin hayatındır.

"sen" olduğun için varolduğun için yaşarsın anlarsın görürsün işitirsin.

sen varolmasaydın yaşamaz anlamaz görmez işitmezdin. işte aslın budur. kendin.

aslında sadece kendinsindir. başkası değil. adı üstünde "başkası". ben değil.

kendini unutup sadece sosyal olmak başkalarıyla olmak aslından yüz çevirmektir.

çünkü onlar sen değildir. senin aslın değildir.

çünkü başkasıdır. hayat onlardan ibaret sanarsın. ama unuttuğun bi şey vardır.

her şey sonunda aslına yani kendine döner.

Ben kendime yetemiyorum. zaten bir insanın yalnız mutlu olabilmesi bana inandırıcı gelmiyor kendime yetiyorum diyenlere sorun ya aileleri yanında ya da sevgilileri var nasıl kendine yetiyorsun ki. yani seni seven insanlar olduğu sürece kendime yetiyorum demek kolaydır. ama genel olarak büyük kayıp yaşamış ya da zaten hiç sevilmemiş insanların çok büyük bir kısmı ise yalnızlıktan şikayetçi olurlar çünkü bu onları üzer yani bunun aslında güçlü olmak ile ilgisi yok her insan sevmek sevilmek ister değer verdiği birisi olsun ister. yani kısaca ben kendime yetemiyorum. kendimi sevdiğim halde sevilmek istiyorum. ama bazı insanlar tabi ki bunu idare ettirmek konusunda daha başarılı

Olana şükür diyorum, bardağa dolu tarafından bakarak ki içinde hep birşeyler oldu, işte bu şekilde yetiyorum 🙂