Neden insan iki yanlıdır ki, bir yanı içeride, bir yanı dışarıda arayış halindedir?

Genel olarak insanların iç dünyalarında bir çok sorun ile uğraşırlar bunların bazılarını çözerler bazılarını çözemeyiz işte çözemediklerimiz yüzünden aslında bazıları iç hayatında bazıları dış hayatında yani dünya da arayış içindedir. tabi ki bazıları bunu iki yüzlülük olarak yapıyor ki bu kötü bir durumdur her zaman için. yani bir insan ne olursa olsun bence hayatta net olmalıdır. bu yüzden de her zaman için insan hayatında ne istediğini bilmelidir.

Ancak insanların hepsinde bu iç monolog kavramı bulunmuyor. Yani bazı insanlar, bir cümleyi zihinlerinden geçirdiklerinde adeta bir "ses" onlara bu cümleyi söylüyormuş gibi deneyimlemiyorlar! Bu kişiler daha az hayal kuruyorlar, düşüncelerle daha az zaman kaybediyorlar, daha hızlı faaliyete geçiyorlar. Bir kitabı sessiz bir şekilde okurken, cümleleri zihinlerinde canlandıramıyorlar; daha ziyade cümlelerin "şekillerini" hayal ettiklerini söylüyorlar. Kitap okurken, duyulması güç bir düzeyde de olsa kelimeleri sesli bir şekilde söylemeyi tercih ediyorlar. Bir şeyler yazarken, cümleler zihinlerinde canlanmıyor; sadece yazım ve dil bilgisi kurallarını takip ediyorlar ve yazı yazarken de mırıldanmayı tercih ediyorlar.

İnsanın içindeki yan, düşünceleri, duyguları ve benliği ifade ederken, dışındaki yan ise dış dünya ile ilişkisini temsil eder. İnsan doğası gereği iç ve dış dünyalar arasında bir denge arayışındadır. İç dünyasını keşfetmek, kendini tanımak ve anlamak için çaba gösterirken, aynı zamanda dış dünyaya uyum sağlamak, ilişkiler kurmak ve başkalarıyla etkileşim halinde olmak da önemlidir. Bu nedenle, insanlar iç ve dış dünyaları arasında denge kurmaya çalışırlar.