Bilgi paylaşımı için sohbet etmek isteyen biri var mı?

Biliyorum. Özellikle ülkemiz için. Aslında genelde, üniversiteler insanları 'meslek sahibi yapma' gibi bir görevi icra ediyor. Bahsettiğiniz tarz bir yol izleyebilen, tek tük hocalar, bölümler vardır.
Eğitimin kalitesi de ; her ilçeye manav açar gibi, fakülte açmakla, yerlere düştü ki, hiç sormayın.

Siz, üniv öğrencisi misiniz? Afedersiniz, infonuzdaki yaş bilgisine istinaden soruyorum. 😊

Sanırım, mesleki kaygı ile 2. Üniversite eğitimini istiyorsunuz. Kpss falan da başlı başına dert. Sınav olmasın, demiyorum da. Liyakat esas alınsa ve Finlandiya gibi, bir eğitim sistemimiz olsa, insanlar yıllarca harıl harıl 'özellikle anlamadığı konuları' çalışmaktan kurtulabilir.
Bitirdiğiniz ve gideceğiniz bölümleri, sakıncası yoksa söylemeniz mümkün mü?

Anladım. Karar sizin elbette. Gayet insani ve güzel bir gayeniz, hedefiniz var. İnşaAllah bu istekleriniz gerçekleşir. Başarılar dilerim 😊
Felsefe, sosyoloji, psikoloji arasında tercih yapmanıza, küçük bir tavsiye de bulunmak isterim. Psikoloji ve psikiyatri konusunda ; dünyada belki de çok az insana nasip olacak deneyimler yaşadım. Psikoloji ve psikiyatri biliminin teşhis / tanı ve tedavi yetersizliklerini, eksikliklerini vs çok iyi gözlemledim, araştırdım. İnanın ki, tam bir labirent. Çünkü işin içinde 'HER İNSANIN BEDENİ GİBİ, PSİKOLOJİSİNİN DE, NEV-İ ŞAHSINA MÜNHASIR YANİ TAMAMEN KENDİNE HAS' olma faktörü var ki, modern psikiyatri ve psikoloji bunu göz ardı ederek kategorize etme derdinde. Tabii, bir de en büyük açmaz, metafiziksel dünya. Tartışmaya çok açık, üzerinde bilimsel verilerin, metotları tam olarak uygulanmadığı bir alan.

Evet, elbette Psikiyatri ve Psikoloji, fizyolojik tıp tan tamamen ayrıdır. Ancak, psikiyatrik Rahatsızlıkların sebebi, maalesef akıl ve beyin diye tam olarak, söyleyemem. İnsan beyninin 'kendisini rahatsız edecek simetri takıntısını, sebebi travmatik olmayan okb, panik atak, anksiyete leri vs nasıl üreteceği' asla cevaplanamayacak bir soru. Bunların cevabını buldum, çok şükür. Bunu da, ispat edemem elbette. Çünkü lise mezunu, cahil birisiyim 😊

Ben, devletimden ve toplumdan herhangi bir menfaat, ayrıcalık da istemiyorum. Tezlerimi, Psikiyatri camiası ile de, çok rahatlıkla tartışabilirim. İlaç endüstrisinin para kazanma hırsı yüzünden, adeta kobay olarak kullanılan milyonlarca insanın KUTSAL İSYANI olmaya da hazırım. Bırakın ilaç tedavisini, EMDR, Gamma Knife gibi tedavi yöntemleri bile, pek bir işe yaramıyor. Çünkü, suçlu tamamen beyin yani beynin nöronları, hormonları, biyokimyası değil. İşin içinde bambaşka şeyler var.

51 yaşında insanım. Hukuk Fakültesi okumayı çok istemiştim. İçimde ukde olarka kaldı. Çok iyi bir avukatın yanında, 18 yıl part time çalıştım. Daha ilk başlarda, 'İyi ki hukuk okumamışım', dedim. Sonrasında, hobi gibi üniversiteye gitmeyi düşündüm. Ancak birçok sebep yüzünden, nasip olmadı.

Hevesim, isteğim kalmadı. Birkaç arkadaş ta, bahsetmişti. Yine de, insanca tavsiyeniz için, teşekkür ederim.
Belki olabilir de. Bir nokta da, bizden geçti artık. Bu saatten sonra, ne olabilir ki? Size naçizane tavsiyem, zamanınızı faydalı şeylerle değerlendirin. Her zaman akıl, mantık, idrak, bilinç, vicdan, şuur ile ölçerek, biçerek düşünüp hareket edin.

Estagfirullah, rica ederim. 😊 Hedefiniz yüksek ise, haliyle daha çok çaba, emek, gayret gerektirir. Bu, dünyanın yazılı olmayan bir kuralıdır. Fakat, kendinize de zaman ayırın. İnsanız sonuçta. Ruhumuz aşırı baskıya, aşırı ders çalışmaya, aşırı harekete, koşuşturmaya ne kadar dayanabilir. Hırsın faydası olduğu gibi, zararı da olabilir. Dikkat edin, lütfen.

Aslında her şey göreceli. 'İlla herkesin şöyle bir sosyal hayatı olacak, olmayanlar asosyal' diye bir standart belirlenemez. İnsanların davranışlarını, toplum ve çok bilmiş psikiyatri, psikoloji bilimi standartlaştırıyor. Sizi rahatsız etmediği sürece, sosyal hayatınızın olmamasının, kime ne zararı var ki?
Kimsenin işine karışmayı sevmem de. Yine de, ders / çalışma / iş güç dışında bir şey ler le uğraşmak, ruha iyi gelir. Adeta şarj edilir. Karar sizin yine de..