Böyle olmamalı mıyım?

Herkese, her şeye uyum sağlıyorum. Mesela yeni birisiyle tanışıyorum, en sevdiği filmi soruyorum. Söylediği zaman, eğer bilmediğim bir filmse gidip izliyorum. Sonra da iyi kötü fikrimi belirtiyorum. Her konuda böyleyim, futbol hakkında pek bilgim yoktur mesela. Birisiyle konuşuyorum hangi takımlısın diyor, sen hangi takımlıysan bende o takımlı olayım diye ayak uydurmaya çalışıyorum. Ama normalde futbol zerre umrumda değil, sevmiyorum da. Ama sırf konu açılsın samimiyet artsın diye ilgiliymiş gibi dinliyorum yarım saat. Mesela bir arkadaşım animeciydi, onunla tanıştığım zamanlar izlediğim sadece 3 anime vardı. Onlar hakkında konuşmaya çalışmıştım, yani her konuda bilgim var az çok. Konuşurken de öyleyim, herkese kibar davranmaya çalışıyorum. Küfür sevmeyen arkadaşımın yanında küfür etmemeye dikkat ediyorum, küfürlü konuşan arkadaşımın yanında da küfür ediyorum bir sürü. Kendim kara mizah çok severim, bazı arkadaşlarım kara mizah sevmediği için yaptığım esprilere dikkat ediyorum. Ha sonuç olarak herkes beni sever, çünkü ortak noktamız yoksa bile ortak nokta yaratmaya çalışırım hep. Yaptığı şakalara dikkat eder, onun güleceği şekilde espriler yapmaya çalışırım. Böyle olmak bazen sinirimi bozuyor, çünkü insanlar neyden rahatsız olup olmadığımı bilmiyor bilse bile dikkat etmiyor. Her hobi, film, şarkı, spor hakkında konuşabilirim ama erkek muhabbetlerine azıcık dahi katlanamıyorum. Arkadaşlarım her birisinden hoşlandığı zaman, ilk bana gelip şakasız saatlerce sadece sevdikleri çocuk hakkında konuşuyorlar. Umrumda değil, bazen ciddi anlamda kaba oluyorum bana ondan bahsetme diye ama nafile. Böyle olmamam mı gerekiyor? neden ben onlara uyum sağlıyorum ki, onlar bana uyum sağlasın.