Özgürlüğün tutsak olmamakla çok alakası yok benim için. Ben olaylar üzerinde çok düşündüğüm için kendi içimde bir hapishane yaşıyorum çoğu zaman.
İnsanın tek özgürlüğü mezardadır. Hiçbir ilişki, hiçbir para, hiçbir seks insanı yeterince tatmin edemez. Bilincin kapandığı zaman özgür olabilirsin tamamen.
Benim din inancım yok. Ölünce herkesin eşitleneceğini düşünüyorum. Asıl üzüldüğüm körü körüne dinlere bağlanan insanlar. Onlar da bana üzülür ben de körü körüne bağlanmışım diye. Herkes kendince haklıdır ama zamanın kıymetli olduğunu düşünüyorum. Eğer bir tanrı varsa da onun kulunu izleyip bu dunyada ibadet dışında yaptığı şeylerle gurur duyacağını ve ona yeteceğini düşünüyorum.
Freud da aynı şeyi düşünüyordu. Hiç kimse tam anlamıyla özgür olmak istemez. Özgürlük sorumluluk gerektirir. Bizi sınırlayan bir beyin yapımız var.
Önüne her şeyin serildiği bir adada insan ne kadar tahammül edebilir? Mutlaka yanında başka şeylerin de olması gerekir. Birinin nefesinin yanında olması gerekir. O nefesi yanında tutmak için de sınır tanıman gerekir. Sınır tanıyan, empati kuran biri de çok özgür bir varlık değildir bana göre. Mutlaka bir şeylere bağlı olarak şekil değiştirmek zorundayız.