Gerçekten iyi misiniz? Yoksa sadece “iyiyim”ler mi yamaladımız dilinize?

Sevindim daha iyi olmana :) Zaten olman da gerekiyor artık. Çünkü sana bu yakışıyor. Masum ve içten gülen bir yüzün solgun kalması olmazdı, yakışmazdı sana :)
Gelişlerine gelince, gün içerinde sorduğun sorular karşıma çıktığı görebiliyorum geldiğini ama o yoğun duyguların ağırlığını hala atamamış gibisin sanki. Kimi zaman çok iyi, kimi zaman da duygularının yoğunluğunda düşüncelisin hissini taşıyorum sende.

İfadene göre yanılmamışım diye anlıyorum. Doğru mu anladım?

Kesinlikle öyle olmalı zaten. Tam tersine duygularımızı bastırdığımız ve onları görmezden geldiğimiz zaman kısa zaman sonra o duygularımız en dayanılmaz acılara neden olur. Bu da bizi daha çok yıpratır. İşte bu yüzden senin de yaptığın gibi hayatı olduğu gibi kabul etmek için çaba göstermek en doğrusu olacaktır. Bizi biz yapan en büyük avantajımız içimizdeki yıkılmaz inandımız ve kişiliğimiz. Her zaman her koşulda o acıların da üstesinden gelmesini bir şekilde biliriz.
Seninle başka bir evrende hiç tanışmış mıydık biz? Belki de ikiz kardeştik belki de çok iyi iki arkadaş. Olsaydı ya öyle bir şey. 😊🤗🥰