Acısını kabullen, çözüm üreten insanlar olmak varken acıyı bırakmamak neden sizce?

Acıyı bırakmak tabiki istersin de.. seni bırakmayan acılar da olur hayatta.. ölene kadar göğsünde kurşun gibi taşıyacağin.. sözünün geçmediği bir acı, gece kabusuna girip o sabahı sana dar eden bir acı, yaran tam kabuk bağlayacakken sana o acını hatırlatan , o yarana tuzu hiç acımadan basan şarkılar, insanlar, şehirler, eşyalar, kokular... e hayat bu kovsan da gitmez bazı acılar..

Bana böyle mantıklı mantıklı şeyler sormayın lütfen

Ülke olarak acıdan zevk alıyoruz gibi geliyor bana. Bunu bize alıştıran da bu saçma düzen.

Bunun birçok nedeni olabilir. En başta kabullenememek veya içten içe acıyı sevmek geliyor. Bunu acı çeken kişi bile fark etmiyor. Tutunacak bir dal gibi geliyorm

Ya sosyopatlar ve acıdan zevk alıyorlar ya da nasıl çözüm üreteceklerini bilmediklerinden acıya odaklanıyorlar sadece ¢

Bazı insanlar acıdan besleniyor Bi teyzem var öyle ondan biliyorum

İnsanoğlu mazoşist bir varlık.

İçten içe bizi kemirmesi bir yerde hoşumuza gidiyor.

Acı çekmesini seviyordur

kendini sartlandirmak bu durumla

Daha kolay geliyor onlara