Yıllar sonra gençliğimizden gerçekten ideal kişi olamadık diye mi, yoksa gerçek kendimiz olmadık diye mi özür dileriz?

Yıllar sonra o pişmanlığı yaşamamak için kendim olmaktan hiçbir zaman vazgeçmeyi düşünmüyorum Herkesin ideal kişi profili ayrı farklı olduğu için herkesin isteğine göre bir davranış kişilik sergileyemem Öncelik amacım insanların görmek istediği gibi kişilikler sergilemek değil nasılsam öyle davranmak beğenir Kimisi beğenmez bu beni ilgilendirmez beğenen beni sever beğenmeyen arkasına bakmadan gider

Pişman olmuyorum bir şeyden kolay kolay. Bu yüzden ne kendim olamadım diye, ne kimliğimi gizledim diye gelecekte de üzülmem. Kendimi gizlemiyorum, düşüncelerimi sisle kaplıyorum ki herkes bilmesin. Her zaman içimdeki benliği göstermiyorum ki birileri kırıp incitmesin beni. Ama asla idealimdeki kişi olmaya çabalamaktan ve kendimi çözmekten vazgeçmedim ¢