Bu fotoğraf size ne anlatıyor?

Erkeğin kadın bedeni karşısında boyun eğdiği, içgüdülerin egemenliğinde kocaman bir dünya (bana göre meme ve penisten binalar bu içgüdülerin egemen olduğu dünyayı temsil ediyor) ve sol köşede de minik bir adam resmedilmiş. Bu minik adam sırt çantasıyla, üzerinde kıyafetleriyle bu çifte ve dünyaya bakıyor. Sırt çantası, o minik adamın bir öğrenci/okuyan biri olduğunu gösteriyor.
Kadının memelerinden başlayan büyük bir zincir boyun eğmiş erkeğe doğru uzanıyor. Bu hem aciz bir bağımlılığı hem de bunun doğumdan itibaren zamanla ilmek ilmek oluştuğunu gösteriyor bence. Minik adama geri dönecek olursak. O "büyük resmi" gören ve dünyada kendi küçüklüğünü bilen farkındalık sahibi biri. Bu minik adam zincirlenmiş erkeğe dönük şekilde resmedilmiş. Özellikle kendi acizliğini görür, kendi içgüdülerini izler gibi; ama aynı zamanda kendinden emin sanki bir sergideymiş gibi olaya daha farklı bir perspektiften bakıyor. Minik ama boyun eğmiyor, dimdik ve zincirsiz ama saygısız değil. Hatta kadın onun için belki de daha 'yüce' (ve büyük).
Büyük adam boyun eğiyor ama kendisi kadınla aynı büyüklükte. Ona bağlı ama hayvani güdülerle, cinsel istegin zincirleriyle. Kadının yüceliğini göremiyor bilmiyor ama ona muhtaç. Kadın bu adama acımıyor, yüzü buz gibi çünkü onu biliyor.

Aslında bu tarz resimleri, filmleri, şiirleri vs pek sevmiyorum mesajı lök diye ağzımıza sokan ve herkesin bunu az çok anlayabildiği için kendini süper zeka zannettiği basit ve bariz.