Canınızı sıkan insanlara karşı tavrınız ne olur?

Her türlü belli ederim. Hiç susamam ve içime atamam. İçime atsam da bir süreliğine olur sadece. Sonra mutlaka patlarım. Ben sabırsızım. Güzelce de olsa konuşup belli etmem lazım, çözmem lazım her şeyi. Gerçi her şeyi çözmeye çalışmak sağlıklı değil pek. Yani bazen çözeceğiz diye daha berbat da olabiliyor durumlar.

İçime atıp kendimi yemektense o kişiye yansıtıyorum. Lafımı esirgemiyorum, ben düşüneceğime o düşünsün. Bilmeden canımı sıkıyorsa da yani ben bir hareketerinden veya genel halinden rahatsız oluyorsam da elimden geldiği kadar aynı ortamda bulunmamaya çalışıyorum.

Yabancıya öfkelenir tepki gösteririm de aile olunca pek hiddetlenemiyorsun.. Annem , ablalarım ya da kardeşim veya babam olunca ben genelde küserim ama günde 2 ,3 ,4 kez görüntülü konuşma yaptığımız için çok kısa sürer 🤭

Duruma göre değişir, bazen babamı dinlerim böylesi durumlarda, babam "b*ka taş atma, üstüne sıçrar" der ve bende b*ka taş atmayıp onun pisliğini üstüne sıçratırım, onun yaptığı tüm pislikler onun üstüne sıçrar ben kayıtsız kalırsam, bazen de çok kötü canını yakarım o kişinin, feleği şaşar, neye uğradığını şaşırır ama her zaman şunu yaparım, pis, fesat kişileri sonsuza dek silerim, hayatıma dahil etmem, Allah'a havale ederim

Görmezden gelinecek kişi ise yok sayarım. Aynı ortamda bulunmak zorunda isem minimum muhabbet ederim.

Genelde bana bulaşmayı pek tercih etmezler. Genelde daha çok karşı tarafın canını ben sıkarım.

Aile olursa mütevazı davranır idare ederim akraba eş dost ise hemen mesefa koyarım ve sosyal mecralardan engellerim ve o kişiden sessizce uzaklaşırım